اثر قلدری سازمانی بر استرس شغلی با نقش میانجی درگیری و امنیت شغلی در مربیان ورزشی
نویسندگان
1 استادیار گروه تربیت بدنی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.
2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر قلدری سازمانی بر درگیری شغلی و استرس با نقش میانجیگر امنیت شغلی در مربیان ورزشی بود. نوع پژوهش توصیفی-همبستگی و به لحاظ هدف کاربردی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مربیان ورزشی باشگاههای ورزشی استان خراسان جنوبی (600 نفر) بود. تعداد اعضای نمونه بر مبنای استفاده از جدول کرجسی–مورگان 234 نفر تعیین شد. برای اندازهگیری متغیرهای پژوهش از پرسشنامههای استاندارد ارزیابی قلدری ایلینویز (2001) و پرسشنامه استرس شغلی پارکر و دکوتیس (1983)، پرسشنامه درگیری شغلی لاداهل و کنجر (1995) و پرسشنامه امنیت شغلی نیسی و همکاران استفاده شد. پایایی ابزارها با آزمون آلفای کرونباخ قلدری سازمانی 99/0، استرس شغلی 74/0 و درگیری شغلی 95/0 و امنیت شغلی 90/0 تائید شد. نتایج پژوهش نشان داد درگیری شغلی و امنیت شغلی تأثیر معنیداری بر استرس شغلی مربیان ورزشی خراسان جنوبی دارند و آن را میانجیگری میکنند. همچنین قلدری سازمانی از طریق درگیری شغلی و امنیت شغلی تأثیر معنیداری بر استرس شغلی مربیان ورزشی خراسان جنوبی دارد. بعلاوه قلدری سازمانی بر درگیری و امنیت شغلی تأثیر منفی دارد. بر اساس یافتههای پژوهش، شناسایی و کنترل عوامل ایجادکننده و تشدیدکننده رفتارهای انحرافی و زمینههای بروز آن به دلیل اثرات منفی قلدری بر استرس، عملکرد شغلی، سلامت روانی و امنیت شغلی کارکنان میتواند مؤثر باشد.