فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

نروتروفین‌ها و انتقال‌دهنده‌های عصبی نقش مهمی در بهبود عملکرد شناختی دارند. بنابراین، هدف مطالعه حاضر بررسی اثر یک جلسه تمرین جودو و یک جلسه تمرین با وزنه بر سطوح سرمی گلوتامات، نورآدرنالین، IGF-1 و VEGF در جودوکاران زن بود. در این مطالعۀ نیمه‌تجربی، 11 زن جودوکار (سن: 57/3 ±60/25 سال، وزن: 60/9 ±20/66 کیلوگرم، قد: 50/4 ± 40/165 سانتی-متر) به‌طور داوطلبانه شرکت کردند. آزمودنی‌ها به‌فاصله 10 روز در دو جلسه تمرینی جودو و تمرین با وزنه برای یک ساعت شرکت کردند. پنج دقیقه پیش و پس از هر جلسه تمرینی، نمونه‌ خونی از آزمودنی‌ها گرفته شد. سطوح سرمی گلوتامات، نورآدرنالین، IGF-1 و VEGF اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که به‌طور معناداری غلظت‌های سرمی همه متغیرها پس از هر دو جلسه تمرینی افزایش یافته است (05/0>p). همچنین، نتایج آزمون کوواریانس نشان داد که سطوح سرمی گلوتامات (013/0=p) و IGF-1 (014/0=p) پس از تمرین با وزنه به‌طور معناداری بیشتر از تمرین جودو افزایش یافت. اما، تغییرات سطوح سرمی نورآدرنالین (117/0=p) و VEGF (192/0=p) پس از هر دو جلسه تمرینی یکسان بود. به‌نظر می‌رسد که ورزش‌های با مهارت باز و بسته اثرات متفاوتی بر سطوح سرمی برخی از نروتروفین‌ها و انتقال‌دهنده‌های عصبی دارند. بنابراین، سازوکار اثر تمرین جودو و تمرین با وزنه بر عملکرد شناختی متفاوت است.