مقایسه روش انتخاب ژنومی و کلاسیک در اصلاح نژاد طیور بومی ایران

نویسندگان

1 گروه علوم دامی دانشگاه تبریز

2 گروه علوم دامی دانشگاه تبریز

3 گروه علوم دامی دانشگاه تبریز

4 گروه علوم دامی دانشگاه گوتینگن آلمان

doi
چکیده

زمینه مطالعاتی: در کشورهای در حال توسعه مخصوصا" ایران سرمایه­های بومی نقش مهمی در اقتصاد روستایی ایفا می­کنند. نژادهای بومی در مقایسه با سویه­های تجاری می­توانند سطوح بالاتری از عملکرد را در شرایط نامساعد محیطی حفظ ­کنند. هدف: این مطالعه به منظورمقایسه راهکارهای انتخاب ژنومی و انتخاب کلاسیک در طیور بومی ایران با استفاده از نرم­افزار ZPLAN+ انجام شد. روش کار:  یک سناریوی مرجع و یک سناریوی ژنومی با تعداد 3460 پرنده در هر دو سناریو شبیه­سازی شد.  سناریوی مرجع بر پایه اطلاعات فنوتیپی و سناریوی ژنومی بر پایه ترکیبی از اطلاعات فنوتیپی و ژنومی با دو جمعیت مرجع 500 و 1000 حیوان برای هر دو جنسشبیه­سازی  شد. اطلاعات ژنومی مربوط به 4000 مرغ و تعداد متغیر خروس (800 تا 4000) بود. صفات مورد مطالعه شامل تعداد تخم­مرغ، وزن بدن در هشت هفتگی، متوسط وزن تخم­مرغ و سن بلوغ جنسی بود. برای شبیه­سازی این صفات از پارامترهای انحراف­معیار فنوتیپی، وراثت­پذیری، همبستگی­های ژنتیکی و فنوتیپی و ضرایب اقتصادی استفاده شد. نتایج: فاصله بین­نسلی در هر دو سناریو برابر 5/14 ماه بود. با افزودن اطلاعات ژنومی به سناریوی مرجع دقت برآوردها از 62/0 برای خروس­ها و 64/0 برای مرغ­ها به 77/0 برای هر دو جنس در سناریوی ژنومی افزایش یافت. رشد ژنتیکی صفات با افزایش تعداد خروس­های تعیین ژنوتیپ شده و همچنین با افزایش تعداد پرنده در جمعیت مرجع افزایش یافت. مقادیر رشد ژنتیکی صفت تعداد تخم­مرغ، وزن بدن در هشت هفتگی، متوسط وزن تخم­مرغ و سن بلوغ جنسی به ترتیب از 22/0، 57/2، 09/0 و 23/0- در سناریوی مرجع به 30/0، 60/3، 11/0 و 27/0- درسناریوی ژنومی با جمعیت مرجع 1000 حیوان  افزایش یافت. سود حاصل از برنامه اصلاحی تنها در سناریوی ژنومی با جمعیت مرجع 1000 پرنده نسبت به سناریوی مرجع بالاتر بود.  نتیجه­گیری نهایی: استفاده از اطلاعات ژنومی باعث افزایش رشد ژنتیکی در تمام صفات شد. در این تحقیق هزینه­ها کاهش نیافتند اما اطلاعات ژنومی دقت انتخاب برنامه اصلاح نژادی را افزایش داد.