تأثیر یک جلسه تمرین وامانده ساز به همراه مصرف مکمل MPC بر شاخص‌های آسیب عضلانی در مردان دوچرخه‌سوار جوان

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران

2 کارشناسی ارشد، فیزیولوژی ورزشی، موسسه آموزش الی علامه قزوینی، قزوین، ایران

3 دانشیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران

doi
چکیده

آسیب‌های عضلانی در دوچرخه‌سواران حرفه‌ای همواره از مسائلی است که محققان علوم ورزشی به‌دنبال یافتن راهکارهای مناسب برای پیشگیری از آن بوده‌اند. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر یک جلسه تمرین وامانده‌ساز به‌همراه مصرف مکمل MPC  بر شاخص‌های آسیب عضلانی در مردان دوچرخه‌سوار جوان بود. روش تحقیق از نوع نیمه‌تجربی و طرح تحقیق به شکل متقاطع بود که در آن 20 نفر از دوچرخه‌سواران حرفه‌ای دارای سابقه قهرمانی در استان و کشور بودند، به‌صورت نمونه‌گیری هدفمند و در دسترس در دو گروه مکمل و دارونما بررسی شدند. شرکت‌کنندگان گروه مکمل، 400 میلی‌گرم محلول حاوی پودر MPC به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن را به‌همراه 400 سی‌سی آب و شرکت‌کنندگان گروه دارونما، محلول حاوی پودر مالتودکسترین (به ازای هر کیلو از وزن بدن 100 میلی‌گرم) را مصرف کردند و خون‌گیری دوم یک ساعت پس از مصرف مکمل‌گیری انجام گرفت. در مرحله بعد، پس از 10 دقیقه گرم کردن، آزمون وین گیت انجام گرفت و نمونه‌های خونی پس از پایان آزمون، 24 و 48 ساعت پس از آزمون گرفته شد. برای آزمون داده‌ها از تحلیل واریانس با اندازه‌های مکرر در سطح معنا‌داری 05/0≥ P استفاده شد. یافته‌های تحقیق نشان داد یک جلسه تمرین وامانده‌ساز به‌همراه مصرف MPC بر شاخص کراتین کیناز ((126/0=p) و لاکتات دهیدروژناز (526/0=p). دوچرخه‌سواران حرفه‌ای تأثیر معنا‌داری نداشت. سطح کراتین کیناز دوچرخه‌سواران حرفه‌ای پس از 24 ساعت و لاکتات دهیدروژناز دوچرخه‌سواران حرفه‌ای پس از 24 و 48 ساعت فعالیت وامانده‌ساز به‌ترتیب به بیشترین سطح خود نسبت به حالت استراحت رسید. به‌طور کلی می‌توان نتیجه گرفت که یک جلسه تمرین وامانده‌ساز به‌همراه مصرف مکمل MPC بر شاخص‌های آسیب عضلانی در مردان دوچرخه‌سوار جوان تأثیر معناداری ندارد. بنابراین می‌توان توصیه و راهکارهای تغذیه‌ای دیگری را ارائه کرد.