ریخت‌شناسی، زیست‎شناسی و تغییرات جمعیت زنبور Anastatus acherontiae پارازیتویید شب‌پره‌ برگ‌خوار دو نواریStreblote siva در شهر بوشهر

نویسندگان

1 استادیار مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی

2 استادیار پژوهش، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

3 - استادیار پژوهش، موسسه تحقیقات جنگل‎ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

4 استادیار گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج

5 دانشیار گروه گیاه‏پزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران،

6 مربی پژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی بوشهر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

doi
10.22092/ijfrpr.2020.127023.1387
چکیده

زنبور Anastatus acherontiae Narayanan, Subba Rao & Ramachandra پارازیتویید مرحله تخم شب‎پره برگ‎خوار دو نواری، Streblote siva (Lefebvre)، و تخم پروانه کله مرده، Acherontia atropos (L.)، است. کلنی این زنبور از توده‌های تخم شب‌پره‌ برگ‌خوار دو نواری تشکیل شد و تحت شرایط یک دوره نور-‎دما، در 16 ساعت روشنایی با دمای 26 درجه سلسیوس و 8 ساعت تاریکی در دمای 18 درجه سلسیوس، پرورش داده شد. تخم A. acherontiae بیضوی و دارای یک ساقه با طول 004/0±654/0 میلی‌متر است. این گونه دارای پنج سن لاروی است. میانگین طول حشرات کامل ماده این حشره 014/0±678/2 میلی‎متر است. اختلاف معنی‎دار بین طول عمر زنبورهای ماده که با محلول آب‎عسل تغذیه شد (47/1±25/ 109 روز) با زنبورهایی که با آب و میزبان تغذیه شد (34/0±63/21 روز) وجود داشت. مرحله رشد و نمو تخم زنبور 12/0±80/3 روز به طول ‌انجامید. فعالیت لاروها تا ظهور حشرات بالغ 58/0±40/25 روز سپری شد. مرحله شفیرگی زنبور 26/0±80/9 روز طول کشید. از زمان تخم‎ریزی A. acherontiae تا خروج زنبور بالغ از تخم میزبان 30/0±40/37 روز سپری شد. میانگین تعداد تخم گذاشته شده 74/1±56/60 تخم محاسبه شد. زنبور A. acherontiae در بوشهر دارای دو تا سه نسل هم‎پوشان در سال است. شروع فعالیت از اوایل مهر است و این روند تا آذر ادامه داشت. نسل دوم این زنبور در اسفند، نسل بهاره میزبان را پارازیته کرد. زمستان‎گذرانی در مرحله پیش شفیرگی درون تخم میزبان و حشرات بالغ رخ داد. کسب این اطلاعات ارزشمند گامی به سوی تولید انبوه پارازیتویید و بهره جستن از آن در برنامه‎های مهار زیستی است.