بررسی آثار حاد تمرینات بادی پامپ و دایره ای خیلی شدید بر سطوح سرمی امنتین ـ۱ و مقاومت به انسولین در زنان دارای اضافه وزن
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی. دانشگاه تهران. تهران.ایران
2 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران،ایران
3 دانشیارگروه فیزیولوژی ورزشی ، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
امنتین آدیپوکاینی است که به طور عمده در بافت چربی احشایی بیان میشود و در تنظیم حساسیت به انسولین نقش دارد . هدف از این پژوهش، بررسی آثار حاد تمرینات بادی پامپ و دایرهای خیلی شدید بر سطوح سرمی امنتین ـ۱ و مقاومت به انسولین در زنان دارای اضافه وزن بود. هشت زن سالم دارای اضافه وزن با میانگین سنی 4/91±24/87 ، وزن7/04 ±69/47 ، قد 4±162 ، شاخص توده بدنی 1/82±26/47 به روش هدفمند انتخاب شدند و تحت شرایط تمرین قرار گرفتند. آزمودنی ها تمرینات دایرهای خیلی شدید را با شدت ۸۵ـ۸۰ درصد تواتر قلبی بیشینه انجام دادند که هر حرکت 30 ثانیه اجرا و 30 ثانیه استراحت فعال داشت و در کل سه دایره اجرا شد. بعد از یک هفته، تمرینات بادی پامپ را با ۲۰ درصد یک تکرار بیشینه انجام دادند و زمان کلی تمرین 60 دقیقه بود. نمونه خونی قبل تمرین، بلافاصله و ۲۴ ساعت بعد از هر دو پروتکل به صورت ناشتا گرفته شد. جهت بررسی تاثیرات درون گروهی در مراحل پژوهش از آزمون آنوا با اندازه گیری مکرر استفاده شد. جهت مقایسه تاثیر متغیرهای مستقل بر روی متغیرهای وابسته از آزمون تی همبسته استفاده شد. سطح معناداری در تمامی آزمون های آماری برابر 05/0p≤ و با نرم افزار SPSS21 انجام شد. نتایج نشان داد تمرینات دایره ای خیلی شدید و تمرینات بادی پامپ بر روی امنتین ـ۱ سرم ( (0/019=p) و (p<0/001) ) و مقاومت به انسولین ( (p=0/010) و (p=0/014) ) تاثیر معنی داری دارد ولی این تفاوت معنی دار فقط بین مرحله پیش آزمون و پیگیری مشاهده شد. همچنین تفاوت معنی داری بین دو نوع روش تمرینی وجود نداشت. از این رو با توجه به اینکه هر دو پروتکل روی امنتین ـ۱ و مقاومت به انسولین تاثیر معنی داری داشتند، افراد دارای اضافه وزن می توانند با توجه به علاقه یا امکانات، یکی از این دو پروتکل را انتخاب کرده و مورد استفاده قرار دهند.