اثر یک دوره تمرین هوازی بر بیان ژنهایSirt-1 و PGC-1α در بطن چپ رتهای مبتلا به دیابت نوع2
نویسندگان
1 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، پردیس البرز دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استاد گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران،
doi
چکیده
مقدمه: تمرین هوازی منظم با حجم مناسب بیان ژن را در بطن چپ بیماران دیابتی بهبود میدهد. هدف از این مطالعه، بررسی اثر یک دوره تمرین هوازی بر بیان ژنهای Sirt-1 و PGC-1α در بطن چپ رتهای مبتلا به دیابت نوع2 بود.مواد و روشها: در پژوهش تجربی حاضر، 18 سر موش آزمایشگاهی نر دیابتی به سه گروه 6 تایی تقسیم شدند; کنترل سالم (NC)، کنترل دیابتی(DC) ، تمرین هوازی (ET). دیابت به همه گروهها جز کنترل سالم با تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین (STZ) پس از 12 ساعت ناشتایی شبانه القاء شد. گلوکز توسط روش گلوکز اکسیداز، انسولین با الایزا و شاخص مقاومت به انسولین با HOMA-IR اندازهگیری شد. تعیین بیان ژنهای Sirt-1 وPGC-1α با PCR Real time- و مقایسه گروهها با آزمون (One way anova) در سطح آلفای 05/0 انجام شد. نتایج: بیان ژنهای Sirt-1 و PGC-1α در گروه تمرین نسبت به کنترل دیابتی به ترتیب (001/0P=) و (02/0P=) افزایش معناداری داشتند. شاخص گلوکز و مقاومت به انسولین در گروه تمرین کاهش داشتند.نتیجهگیری: تمرین هوازی با تنظیم بیان ژنهای Sirt-1و PGC-1α در بطن چپ رتهای دیابتی، احتمالاً میتواند بیوژنز میتوکندری را بهبود دهد.