بررسی مقاومت ژنتیکی گوسفندان نژاد قزل و آمیخته قزل-بلوچی نسبت به نماتودهای دستگاه گوارش
نویسندگان
1 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
2 پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز
3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
4 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
5 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی: امروزه در کنار صفات تولیدی، ویژگیهای مقاومت ژنتیکی دام نیز مورد توجه اصلاح گران قرار گرفته است و علاقمندی به استفاده از قابلیتهای ژنتیکی حیوان برای مقابله با بیماریها و انگلها فزونی یافته است. هدف: هدف از اجرای این طرح، بررسی مقاومت نسبی گوسفندان نژاد قزل و دو رگه های قزل- بلوچی در استان آذربایجان شرقی نسبت به انگلهای داخلی بود. روش کار: اطلاعات تحقیق از 24 رأس گوسفند یکساله حاصل از دو ترکیب ژنتیکی بدست آمد. گروههای ژنتیکی شامل 12 رأس گوسفند نژاد قزل و 12 رأس گوسفند آمیختهی قزل-بلوچی بود. نمونه گیری در دو نوبت و در تاریخهای 30/11/1390 و 14/12/1390 در ایستگاه تحقیقاتی خلعت پوشان انجام گرفت. تمامی گوسفندان متولد زمستان 1389 بودند و همهی آنها در شرایط محیطی یکسان قرار داشتند. صفات مورد بررسی شامل وزن بدن، تعداد تخم نماتودها در هر گرم مدفوع، هماتوکریت و تست فماچا بودند. داده های وزن تولد و هماتوکریت توسط رویهی GLM و بقیه صفات توسط رویهی MIXED نرم افزارSAS آنالیز شد. نتایج: نتایج بدست آمده نشان داد که اثر گروه ژنتیکی در مورد کل تخم نماتودهای موجود در هر گرم مدفوع، تست فماچا و هماتوکریت ، تخم نماتودیروس و مارشالاژیا معنیدار است(P<0.05). دورگ گیری قزل با بلوچی موجب افزایش مقاومت نسبی به نماتودهای دستگاه گوارش از لحاظ صفات اندازه گیری شده در این تحقیق است ولی دلیل ژنتیکی برتری دورگ ها نسبت به نژاد خالص و آگاهی از ماهیت پلی ژنی یا اثرات غیر افزایشی نیاز به تحقیقات بیشتر دارد.