سازگاری دو گونه نماتود بیمارگر حشرات، Steinernema carpocapsae و Steinernema feltiae با حشرهکش سایپرمترین علیه کرم برگخوار چغندرقند Spodoptera exigua
نویسندگان
1 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
2 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
3 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
doi
10.22034/arpp.2021.13315چکیده
چکیدهکرم برگخوار چغندر قند Spodoptera exigua یکی از مهمترین آفات پلیفاژ چغندرقند با پراکنش جهانی میباشد. با توجه به صدمات جبران ناپذیر اغلب آفتکشهای شیمیایی، استفاده از روشهای کنترل امنتر در مدیریت این آفت توصیه میشود. این مطالعه با هدف بررسی سازگاری دو گونه نماتود بیمارگر حشرات، Steinernema carpocapsae و S. feltiae با حشرهکش سایپرمترین علیه لاروهای کرم برگخوار چغندرقند انجام گرفت. تاثیر نماتودهای بیمارگر حشرات و سایپرمترین بر لاروهای شش روزه کرم برگخوار چغندر قند بهترتیب با روش تماسی و گوارشی مورد ارزیابی قرار گرفت. مقادیر برآورد شده LC50 برای نماتود S. carpocapsae و S. feltiae بهترتیب 63/6 و 41/4 لارو آلوده کننده به ازای هر لارو (IJ/Larvae) و برای حشرهکش سایپرمترین 4/465 پیپیام بدست آمد. برای بررسی تاثیر تلفیق دو عامل، دو غلظت 160 و320 پیپیام از حشرهکش سایپرمترین و غلظتهای دو، چهار و هشت IJ/Larvae از نماتودهای بیمارگر حشرات بهصورت تلفیق با یکدیگر علیه لاروهای شش روزه کرم برگخوار چغندرقند مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد علیرغم تاثیر منفی سایپرمترین بر روی نماتودهای بیمارگر مورد بررسی، تلفیق غلظت 160 پیپیام سایپرمترین با دو IJ/Larvae نماتود S. carpocapsae و تلفیق دو غلظت 160 و 320 پیپیام سایپرمترین با دو IJ/Larvae گونه S. feltiae اثر سینرژیستی در مرگ و میر آفت نشان دادند. همچنین مشخص شد، با افزایش زمان در معرض قرارگیری با سایپرمترین به تنهایی و یا در تلفیق با نماتودهای بیمارگر، میزان مرگ و میر لاروهای کرم برگخوار چغندرقند افزایش یافت در حالی که این اثر افزایشی درخصوص نماتودهای بیمارگر به تنهایی پس از 48 ساعت ثابت و تغییری نشان نداد.