تأثیر ذخیره نزولات جوی بر بهبود وضعیت درختان بلوط ایرانی دچار خشکیدگی (مطالعه موردی: جنگلهای چوار استان ایلام)
نویسندگان
1 مربی پژوهش، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی ایلام، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایلام، ایران
2 نویسنده مسئول، دانشیار علوم جنگل، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام،، ایلام، ایران
3 مربی پژوهش، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی ایلام، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایلام، ایران
doi
10.22092/ijfrpr.2019.119987چکیده
تنش خشکی شدید، موجب محدود شدن رشد گونههای گیاهی ازجمله درختان بلوط شده و همزمان با شروع ضعف، هجوم آفات و امراض و در نهایت مرگ آنها اجتنابناپذیر است. بهرهگیری از روشهای ذخیره نزولات، آب مورد نیاز رشد گیاه را در خاک فراهم میکند. در این تحقیق امکان استفاده از دو روش ذخیره نزولات جوی بصورت بانکتهای خطی و هلالی برای مقابله با شرایط بحرانی جنگلهای در معرض خطر خشکیدگی بلوط، واقع در بخش چوار استان ایلام، در مقایسه با شاهد (بدون ذخیره) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار و 3 تیمار بررسی شد. در ابتدا مشخصات درختان، وضعیت خاک و میزان رطوبت آن اندازهگیری شد و در طول دوره چهارساله هم مقادیر رطوبت خاک ماهانه و وضعیت سلامت درختان ارزیابی و ثبت شد. نتایج آزمایش نشان داد که رطوبت خاک در سال کمبارش تقریباً متناسب با میزان کاهش بارندگی کاهش مییابد، بهطوریکه در ماههای گرم، بحران کاهش رطوبت حتی به عمق بیش از یک متری خاک میرسد. مقایسه تغییرات میانگین رطوبت خاک حکایت از اثر معنیدار روشهای ذخیره باران در افزایش رطوبت خاک به میزان 21 درصد در روش بانکت خطی و 39 درصد در روش بانکت هلالی داشت. بررسی تغییر درجه شادابی و سلامت درختان نشان داد که بین تیمار ذخیره نزولات و تیمار شاهد در سطح اعتماد 95 درصد اختلاف معنیدار وجود دارد که حکایت از تأثیر مثبت ذخیره نزولات در تغییر درجه سلامت درختان دچار خشکیدگی دارد. بنابراین ذخیره نزولات جوی برای افزایش رطوبت خاک و بهبود سلامت و شادابی درختان دچار خشکیدگی، قابل توصیه است.