ارزیابی قابلیت جنگلداری اراضی با استفاده از روش ارزیابی چند معیاره و فرایند تحلیل سلسلهمراتبی فازی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 دانشگاه زابل، پژوهشکده تالاب بین المللی هامون
4 استادیار، گروه محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22092/ijfrpr.2019.119989چکیده
زیرحوزه آبخیز پلاسجان در غرب حوزه آبخیز گاوخونی بین استانهای اصفهان و چهارمحال و بختیاری واقع شده و دارای پهنههای جنگلی است. اکوسیستم جنگلی، دارای کارکردهای متنوعی مانند کنترل روانابها، گردشگری و تأمین زیستگاه حیاتوحش است. بنابراین تعیین قابلیت اراضی برای حفاظت، احیاء و توسعه جنگل از طریق مدلسازی قابلیت جنگلداری سطح زمین ضروریست. برای دستیابی به این هدف و کاهش مقدار عدم قطعیت در تهیه مدل، از روش ترکیبی ارزیابی چند معیاره و فرایند تحلیل سلسلهمراتبی فازی استفاده شد. معیارها براساس نظر کارشناسان و مرور منابع، تعیین وزنهای آنها به روش تحلیل سلسلهمراتبی فازی مشخص و معیارها و زیرمعیارها بهصورت فازی و محدودیتها به روش بولین استاندارد شد. بلایههای اطلاعاتی با استفاده از مدل ترکیب خطی وزندار با یکدیگر ترکیب و با اعمال طبقهبندی دوباره بر روی مدل تهیه شده، نقشه قابلیت جنگلداری اراضی تهیه شد. بررسی نقشههای تولید شده نشان داد مناطق با قابلیت خیلی زیاد برای فعالیتهای جنگلداری، 6/9 درصد کل منطقه و منطبق با پراکنش فعلی جنگلها بوده که بهدلیل مناسب بودن معیارهای ارزیابی، بیشتر در نواحی جنوبغربی قرار گرفتهاند. نتایج این مقاله نشان داد، با وجود اینکه در این مطالعه از روش ترکیب خطی وزندار با حداکثر جبران استفاده شد، اما بهدلیل محدودیت نسبی موجود در بعضی از معیارها مانند بالا بودن مقدار آهک خاک، شیب و ارتفاع زیاد و کم بودن دما در برخی از نواحی، 77 درصد کل منطقه دارای قابلیت متوسط و کمتر برای فعالیتهای جنگلداری است.
