جوامع گیاهی اراضی پایین دست ذخیره گاه زیست کره ارسباران و اهمیت حفاظتی آن

نویسندگان

1 استادیار پژوهش، بخش تحقیقات گیاهشناسی، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

doi
10.22092/ijfrpr.2019.118691
چکیده

DOR:98.1000/1735-0859.1397.16.190.32.2.1580.1606     ذخیره­ گاه زیست­کره ارسباران، نهمین ذخیره­گاه زیست­کره در ایران با مساحت 78759 هکتار در شمال غرب ایران است که بخش اعظم اراضی آن شامل جنگل، مرتع و زمین­های کشاورزی است. اختلاف ارتفاع 265 متر تا 2865 متر از سطح دریا، وجود عوامل فیزیوگرافیکی، خاکی و خرد­اقلیم­ها باعث ایجاد رویشگاه­های مختلفی شده است که غنای فلوری منحصر بفرد آن را رقم زده است. مطالعه پوشش گیاهی اراضی پایین ­دست این منطقه با روش براون-بلانکه انجام گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها (قطعه­های نمونه و گونه­های گیاهی) با رسته­بندی (Ordination) آنها بر اساس روش تحلیل ارتباط­های عاملی (Analyse Factorielle des Correspondance) (AFC) در برنامه آنافیتو (Anaphyto) انجام شد. در اراضی پایین­دست ذخیره­گاه زیست­کره ارسباران پنج جامعه و چهار زیرجامعه شامل 176 تاکسون شناسایی شده است که از این تعداد تاکسون 9/7 درصد را شکل زیستی فانروفیت، 5/8 درصد را شکل زیستی کامفیت، 25 درصد را شکل زیستی همی­کریپتوفیت، 5/4 درصد را شکل زیستی ژئوفیت و 54 درصد را شکل زیستی تروفیت تشکیل می­ دهند. با توجه به اهمیت جهانی این ذخیره­ گاه از نظر فلور، پوشش گیاهی و فون، حفاظت هر چه بیشتر آن به­عنوان میراث طبیعی برای آیندگان توصیه می‏ شود.