جوامع گیاهی اراضی پایین دست ذخیره گاه زیست کره ارسباران و اهمیت حفاظتی آن
نویسندگان
1 استادیار پژوهش، بخش تحقیقات گیاهشناسی، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22092/ijfrpr.2019.118691چکیده
DOR:98.1000/1735-0859.1397.16.190.32.2.1580.1606 ذخیره گاه زیستکره ارسباران، نهمین ذخیرهگاه زیستکره در ایران با مساحت 78759 هکتار در شمال غرب ایران است که بخش اعظم اراضی آن شامل جنگل، مرتع و زمینهای کشاورزی است. اختلاف ارتفاع 265 متر تا 2865 متر از سطح دریا، وجود عوامل فیزیوگرافیکی، خاکی و خرداقلیمها باعث ایجاد رویشگاههای مختلفی شده است که غنای فلوری منحصر بفرد آن را رقم زده است. مطالعه پوشش گیاهی اراضی پایین دست این منطقه با روش براون-بلانکه انجام گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها (قطعههای نمونه و گونههای گیاهی) با رستهبندی (Ordination) آنها بر اساس روش تحلیل ارتباطهای عاملی (Analyse Factorielle des Correspondance) (AFC) در برنامه آنافیتو (Anaphyto) انجام شد. در اراضی پاییندست ذخیرهگاه زیستکره ارسباران پنج جامعه و چهار زیرجامعه شامل 176 تاکسون شناسایی شده است که از این تعداد تاکسون 9/7 درصد را شکل زیستی فانروفیت، 5/8 درصد را شکل زیستی کامفیت، 25 درصد را شکل زیستی همیکریپتوفیت، 5/4 درصد را شکل زیستی ژئوفیت و 54 درصد را شکل زیستی تروفیت تشکیل می دهند. با توجه به اهمیت جهانی این ذخیره گاه از نظر فلور، پوشش گیاهی و فون، حفاظت هر چه بیشتر آن بهعنوان میراث طبیعی برای آیندگان توصیه می شود.