اثرات استفاده از سطوح مختلف مخمرسلنیوم برعملکرد تولید، سیستم ایمنی و فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز مرغان تخمگذار پس از دوره تولک بری
نویسندگان
1 گروه علوم دامی دانشگاه تبریز
2 گروه علوم دامی دانشگاه تبریز
3 گروه علوم دامی دانشگاه تبریز
4 گروه علوم دامی دانشگاه تبریز
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی: بررسی تاثیر سلنیوم آلی بر عملکرد تولید مرغان تخمگذار هدف: ارزیابی اثرات سطوح مختلف مخمر سلنیوم بر عملکرد تولید تخممرغ، فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز و پاسخ سیستم ایمنی مرغان تخمگذار پس از دوره تولکبری. روش کار: تعداد80 قطعه مرغ تخمگذار لگهورن سویه های-لاین W-36 در دوره پس از تولکبری (سن 78 هفتگی) در قالب طرح کاملا تصادفی به 5 تیمار با 4 تکرار 4 قطعهای اختصاص داده شدند. پرندگان با 5 سطح مکمل مخمر سلنیوم (صفر،150، 300 ،450 و600 میلیگرم درکیلوگرم) به مدت 4 هفته تغذیه شدند. نتایج: در کل دوره، استفاده از سطوح 300 و 450 میلیگرم در کیلوگرم مخمر سلنیوم، درصد تولید تخممرغ را بهطور معنیداری افزایش داد (05/0>P) ولی توده تخممرغ پرندگان تحت تاثیر سطوح مخمرسلنیوم قرار نگرفت (05/0<P). ضریب تبدیل خوراک پرندگان مربوط به جیرههای حاوی سطوح 300 و 450 میلیگرم در کیلوگرم مخمر سلنیوم کاهش معنیداری نشان داد (05/0>P). در پایان دوره، فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز خون و تیترآنتیبادی علیه آنفلوآنزای پرندگانی که در جیره آنها از 300میلیگرم در کیلوگرم مخمر سلنیوم یا بالاتر استفاده شده بود، به طور معنیداری افزایش یافت (05/0>P). نتیجهگیری نهایی: چنین نتیجهگیری میشود که با استفاده از 300 میلیگرم در کیلوگرم مخمر سلنیوم سلپلکس در جیره مرغان تخمگذار پس از دوره تولکبری، میتوان تا حدودی عملکرد تولید و پاسخ سیستم ایمنی پرندگان را بهبود داد و حداکثر سطح قابل استفاده از آن نیز حدود 450 میلیگرم در کیلوگرم جیره تعیین شد.