اثرات استفاده از سطوح مختلف مخمرسلنیوم برعملکرد تولید، سیستم ایمنی و فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز مرغان تخمگذار پس از دوره تولک بری

نویسندگان

1 گروه علوم دامی دانشگاه تبریز

2 گروه علوم دامی دانشگاه تبریز

3 گروه علوم دامی دانشگاه تبریز

4 گروه علوم دامی دانشگاه تبریز

doi
چکیده

زمینه مطالعاتی: بررسی تاثیر سلنیوم آلی بر عملکرد تولید مرغان تخم‌گذار هدف:  ارزیابی اثرات سطوح مختلف مخمر سلنیوم بر عملکرد تولید تخم­مرغ، فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز و پاسخ سیستم ایمنی مرغان تخم­گذار پس از دوره تولک­بری. روش کار: تعداد80 قطعه مرغ تخم­گذار لگهورن سویه های-لاین W-36 در دوره پس از تولک­بری (سن 78 هفتگی) در قالب طرح کاملا تصادفی به 5 تیمار با 4 تکرار 4 قطعه‌ای اختصاص داده شدند. پرندگان با 5 سطح مکمل مخمر سلنیوم (صفر،150، 300 ،450 و600 میلی­گرم درکیلوگرم) به مدت 4 هفته تغذیه شدند. نتایج: در کل دوره، استفاده از سطوح 300 و 450 میلی­گرم در کیلوگرم مخمر سلنیوم، درصد تولید تخم‌مرغ را به‌طور معنی­داری افزایش داد (05/0>P) ولی توده تخم‌مرغ پرندگان تحت تاثیر سطوح مخمرسلنیوم قرار نگرفت (05/0<P). ضریب تبدیل خوراک پرندگان مربوط به جیره­های حاوی سطوح 300 و 450 میلی‌گرم در کیلوگرم مخمر سلنیوم کاهش معنی­داری نشان داد (05/0>P). در پایان دوره، فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز خون و تیترآنتی­بادی علیه آنفلوآنزای پرندگانی که در جیره آنها از 300میلی‌گرم در کیلوگرم مخمر سلنیوم یا بالاتر استفاده شده بود، به طور معنی­داری افزایش یافت (05/0>P). نتیجه­گیری نهایی: چنین نتیجه‌گیری می‌شود که با استفاده از 300 میلی‌گرم در کیلوگرم مخمر سلنیوم سل‌پلکس در جیره مرغان تخمگذار پس از دوره تولک­بری، می‌توان تا حدودی عملکرد تولید و پاسخ سیستم ایمنی پرندگان را بهبود داد و حداکثر سطح قابل استفاده از آن نیز حدود 450 میلی‌گرم در کیلوگرم جیره تعیین شد.