اثر افزودن سطوح مختلف اسیدهای آمینه لیزین و ترئونین به جیره غذایی بر عملکرد، خصوصیات لاشه و بار میکروبی روده جوجههای گوشتی
نویسندگان
1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، واﺣد ﺷﻬﺮﮐﺮد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، واﺣﺪ ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران
3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، واﺣد ﺷﻬﺮﮐﺮد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی: اسیدهای آمینه لیزین و ترئونین روی عوامل فیزیولوژیک و عملکرد جوجههای گوشتی تاثیرگذارند. هدف:آزمایش حاضر به منظور بررسی اثر سطوح مختلف اسیدهای آمینه لیزین و ترئونین بر خصوصیات لاشه و بار میکروبی روده جوجههای گوشتی انجام گرفت. روش کار: 960 قطعه جوجه گوشتی نر یک روزه از سویه راس 308 انتخاب و در یک طرح فاکتوریل با 12 تیمار و چهار تکرار و 20 قطعه جوجه در هر تکرار به صورت تصادفی تقسیمبندی شدند. جیرههای آزمایشی شامل چهار سطح لیزین (100، 110، 120 و 130 درصد توصیههایNRC) و سه سطح ترئونین (100، 110 و 120 درصد توصیههایNRC) بودند. جیرهها در دو دوره آغازین (0 تا 21 روزگی) و رشد (21 تا 42 روزگی)، در اختیار طیور قرار گرفتند. نتایج:در دوره آغازین، سطح 120 درصد لیزین و ترئونین، سبب بهبود وزن زنده، لاشه و درصد لاشه، سینه، ران و کبد (05/0P <) شد. در سن 42 روزگی نیز سطح 120 درصد لیزین و ترئونین سبب بهبود معنیدار وزن لاشه و درصد اجزای لاشه شد (05/0P <). در دوره رشد ضریب تبدیل غذایی در سطح 120 درصد لیزین (05/0P <) بهبود یافت. در هر دو دوره آزمایش مطلوبترین نتایج صفات لاشه مربوط به صفات لاشه تیماری بود که 120 درصد لیزین همراه با 120 درصد ترئونین دریافت کرده بود. بار میکروبی روده در 21 روزگی تحت اثر 110 درصد لیزین و 100 و 120 درصد ترئونین به صورت معنیداری افزایش یافت (05/0P <) ولی در 42 روزگی سطح 100 درصد لیزین افزایش معنیداری در کل بار میکروبی روده ایجاد کرد (05/0P <). نتیجهگیری نهایی: بر اساس نتایج تحقیق حاضر، میتوان در دورههای آغازین و رشد، سطح لیزین و ترئونین جیره را برای مطلوبتر کردن عملکرد و خصوصیات لاشه، تا 20 درصد بیشتر از توصیه NRC تنظیم کرد.