سازگاریهای تحریکی و مهاری مسیر قشری- نخاعی در تغییرات قدرت ناشی از تمرین مقاومتی در افراد تمرین نکرده بر مبنای تحریک مغناطیسی فراجمجمهای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 استاد، دانشکد تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
3 دانشیار پژوهشکده علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4 دانشیار فیزوتراپی دانشکده علوم پزشکی و سلامت، دانشگاه موناش، ملبورن، استرالیا
doi
چکیده
با توجه به نقش سازگاریهای عصبی در مراحل اولیه تمرین مقاومتی، هدف از تحقیق حاضر تعیین سازگاریهای مسیر تحریکی و مهاری قشری- نخاعی دو عضله موافق(دوسر بازویی) و مخالف(سه سر بازویی) به دنبال چهار هفته تمرین مقاومتی با استفاده از دستگاه تحریک مغناطیسی فراجمجمهای (TMS) بود. 10 فرد سالم تمرین نکرده (قد(سانتی متر 176/8±4.51 و شاخص توده بدنی(گیلوگرم بر متر مربع)23.16±2.61)) به صورت داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. پروتکل تمرین چهار هفته تمرین جلو بازو با دمبل شامل چهار ست شش تا هشت تکرار با 80 درصد یک تکرار بیشینه با 5/2 دقیقه استراحت بین ستها بود. برای ارزیابی MEP و CSP از سطح زیر منحنی که بر اساس شدتهای مختلف برونده دستگاه TMS بدست آمده بود، استفاده شد. از آزمون آنوای مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی برای مقایسه جفت زوجی ها استفاده شد. نتایج تحقیق افزایش 21 درصدی در هفته دوم و 33 درصدی در هفته چهارم در قدرت عضله دوسربازویی و فقط در هفته چهارم افزایش 15 درصدی در قدرت عضله سه سربازویی نشان داد. سطح زیر منحنی MEP در عضله دوسربازویی افزایش معنادار بعد چهار هفته تمرین نشان داد(p<0.001) در حالی که عضله سه سربازویی تغییر معنادار نداشت(p=0.908). همچنین نتایج CSP عضله دوسربازویی و سه سر بازویی بعد چهار هفته تمرین کاهش معنادار نشان داد(p>0.05).همچنین نتایج رگرسیون نشان داد که افزایش قدرت با عوامل تحریکی و مهاری رابطه خطی نداشت. نتایج این تحقیق نشان داد که پاسخ های قشری- نخاعی به تمرین مقاومتی در اندام فوقانی تنها محدود به عضله تمرین کرده نیست و سیستم عصبی برای افزایش قدرت از طریق تعدیل نواحی قشری سازگاریهای متفاوتی برای دو عضله موافق و مخالف به وجود می آورد.