اثر تمرینات مقاومتی بر سطح سرمی ویسفاتین، مقاومت به انسولین، گلوکز و برخی شاخصهای ترکیب بدنی در نوجوان چاق
نویسندگان
1 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دانشجوی کارشناسیارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی،گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی،اردبیل، ایران
4 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشکده علومانسانی دانشگاه کاشان، کاشان
5 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی،گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی،اردبیل، ایران
doi
چکیده
به نظر میرسد چاقی منجر به التهاب و نقص در عملکرد انسولین میشود. ورزش با تحریک ویسفاتین میتواند نقش شبه انسولینی داشته باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر ده هفته تمرین مقاومتی بر سطح سرمی ویسفاتین و مقاومت به انسولین در نوجوانان چاق بود. در این مطالعه نیمهتجربی، تعداد 16 نفر از نوجوانان پسر چاق با میانگین سن (61/0±94/17) سال و شاخص توده بدنی بین 30 تا 35kg/m2 ، بهصورت هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی، به تساوی در دو گروه تجربی و شاهد قرار گرفتند. گروه تمرین، برنامة تمرین مقاومتی را با شدت 40 تا 85 درصد 1RM، سه جلسه در هفته، به مدت ده هفته اجرا کردند. قبل از شروع برنامه تمرینی و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین مقادیر ویسفاتین، شاخصهای قندی و ترکیببدنی اندازهگیری شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون t وابسته و تحلیل کوواریانس در سطح معنیداری 05/0 P<انجام شد تحلیل دادهها نشان داد که بعد از ده هفته تمرین مقاومتی، سطح سرمی ویسفاتین پلاسما (001/0=P، 81/375=F)، مقاومت به انسولین (001/0=P، 87/196=F)، انسولین (001/0=P، 62/325=F)، گلوکز (001/0=P، 99/66=F) و درصد چربی (03/0=P، 57/5=F) در گروه تجربی نسبت به کنترل بهطور معنیداری کمتر است. هرچند وزن (15/0=P، 26/2=F) و شاخص توده بدن (20/0=P، 81/1=F) در مقایسه بینگروهی با کاهش همراه بود، اما معنیدار نشد. به نظر میرسد تمرینات مقاومتی با اثر بر ویسفاتین پلاسما و تقویت عملکرد شبه انسولینی آن، میتواند در بهبود شاخصهای قندی و ترکیببدنی در افراد چاق مؤثر باشد.