ارائه مدل ارزیابی خطمشیهای عمومی در صنعت گردشگری ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته مدیریت دولتی (تصمیمگیری و خطمشیگذاری عمومی)، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.52547/jpap.2023.230748.1277چکیده
هدف: هدف اصلی این پژوهش طراحی و ارائه مدل فراگیر برای ارزیابی خطمشیهای عمومی صنعت گردشگری در ایران و پرکردن بخشی از خلأ دانشی در این زمینه است.طراحی/ روششناسی/ رویکرد: روش این پژوهش به لحاظ مخاطب بنیادی و از نظر رویکرد، ترکیبی (کیفی و کمّی) است و در آن از سنجههای غیرمداخلهای استفاده شده است. مرحله کیفی پژوهش از طریق بررسی ادبیات موضوع و انجام مصاحبههای نیمهساختاریافته با خبرگان و متخصصان حوزه گردشگری برای استخراج مفاهیم پایه و کلیدی و با استفاده از روش دلفی در سه مرحله انجام و تا رسیدن مقولهها به اجماع نظری و چارچوب مناسب ادامه یافت. در مرحله کمّی، چارچوب استخراج شده به روش کمّی مورد آزمون قرار گرفت و با پردازش اطلاعات و تجزیهوتحلیل دادهها بر اساس نتایج واطلاعات بهدست آمده از پرسشنامهها، مدل پیشنهادی ارزیابی خطمشیگذاری در گردشگری ایران تدوین و ارائه گردید. جامعه آماری پژوهش، شامل خبرگان و متخصصان حوزه گردشگری است که 21 نفر از آنها بهعنوان نمونه آماری انتخاب شدهاند. بر اساس یافتههای پژوهش، عناصر اساسی مدل در 5 بُعد (تشخیص مسئله، تدوین، مشروعیتبخشی، اجرا و ارزیابی پایانی)، در قالب 44 مفهوم مرتبط با 14 مقوله شناسایی و در نهایت مدل فراگیر طراحی گردید. یافتههای پژوهش: نتایج پژوهش نشان داد اولّین و مهمترین معیار ارزیابی هر یک از ابعاد پنجگانه خطمشی عمومی گردشگری در ایران به ترتیب ذیل است: پرداختن به مسئله محوری گردشگری با رتبه میانگین33/2 ، عقلانی بودن خطمشیهای گردشگری با رتبه میانگین 17/2، پذیرش عمومی خطمشیهای گردشگری با رتبه میانگین60/1، تعهد عملی مجریان خطمشیهای گردشگری با رتبه میانگین26/2، استمرار ارزیابی خطمشیهای گردشگری با رتبه میانگین12/2. همچنین با اهمیتترین مراحل تأثیرگذار در ارزیابی خطمشی عمومی گردشگری در ایران بهترتیب عبارتند از: مشروعیتبخشی به خطمشیهای گردشگری، با رتبه میانگین50/3 و اجرای خطمشیهای گردشگری، با رتبه میانگین 36/3. نتایج بهدست آمده از آزمون چارچوب مفهومی پژوهش (با استفاده از نرمافزار Amos) و شاخصهای نیکویی برازش مدل تحلیل عاملی تأییدی ارزیابی خطمشیهای عمومی در گردشگری ایران با آزمونهای آماری GFI، AGF، CFI، CMIN/df و RMSEA قابلقبول تشخیص داده شدند.محدودیتها و پیامدها: از محدودیتهای این پژوهش باید گفت گردشگری بر اساس هدف، انواع متعددی دارد؛ مانند گردشگری فرهنگی و آموزشی، تفرجی، بازرگانی، درمانی، اجتماعی، ورزشی، مذهبی، سیاسی،... و هر یک از انواع گردشگری علاوه بر شاخصهای عمومی و مشترک، نیازمند معیارهای اختصاصی و جداگانهای برای ارزیابی خطمشیهای آنها میباشد، که خارج از اهداف این پژوهش بوده و از محدودیتهای این پژوهش بهحساب میآید از همینرو پرداختن به آنها مستلزم تحقیقات مستقل دیگری است که به محققان آتی پیشنهاد میشود.پیامدهای عملی: نتایج این پژوهش علاوه بر توسعه حوزه نظری دانش، در حوزه عمل نیز میتواند موجب افزایش دانش کاربردی برای توسعه گردشگری و بهبود عملکرد مناطق گردشگری شده و زمینهای برای جلب توجه بیشتر مدیران کشور نسبت به اهمیت ارزیابی خطمشیگذاری عمومی در گردشگری ایران باشد. از آنجا که بر اساس نتیجه این پژوهش، در فرایند ارزیابی خطمشیهای عمومی در صنعت گردشگری ایران، اولین اولویت مربوط است به ارزیابی «مرحله مشروعیت بخشی به خطمشی» به همین جهت یکی از پیامدهای عملی پژوهش حاضر این است که سیاستگذاران را برآن میدارد که در تنظیم و تصویب اسناد فرادستی، برای تعیین چارچوبهای مناسب که لازمه قانونی کردن و مشروعیت بخشی به خطمشیهای عمومی گردشگری است، توجه لازم را داشته باشند. با استفاده از مدل ارائه شده در این پژوهش فرایند موجود خطمشیهای عمومی در صنعت گردشگری ایران میتوانند ارزیابی شوند و در راستای ادامۀ پژوهش حاضر وضعیت مطلوب خطمشیگذاری صنعت گردشگری در ایران مدلسازی و آزمون گردد. نظر به اینکه بر اساس نتیجه این پژوهش، ارزیابی «مرحله اجرای خطمشیها» در فرایند ارزیابی خطمشیهای عمومی در صنعت گردشگری ایران اولویت دوم شناسایی شده است، پیشبینی و تأمین سازوکار مناسب و مؤثر برای اجرای دقیق خطمشیهای صنعت گردشگری ایران میتواند از پیامدهای عملی دیگر این پژوهش بهحساب آید.ابتکار یا ارزش مقاله: از آنجا که بهطور مشخص الگوی جامع، مناسب و منطبق با واقعیتهای موجود کشور برای ارزیابی خطمشی گردشگری در ایران وجود ندارد ارائه این مدل و پر کردن بخشی از خلأ تحقیقاتی در این حوزه بیانگر ارزش این مقاله است. 2. تعمیم ارزیابی خطمشی گردشگری به تمام مراحل فرایند خطمشیگذاری به جای تمرکز بر ارزیابی پایانی خطمشی شاهدی دیگر بر ابتکار و ارزش این مقاله است. 3. رویکرد ترکیبی و استفاده از ابزارهای متعدد در طراحی و ارائه مدل ارزیابی خطمشی گردشگری که موجب دقت و جامعیت بیشتر ارزیابی خطمشی میشود وجه دیگری از نوآوری این پژوهش است.نوع مقاله: مقاله پژوهشی