جملههای مرکّبِ همپایگی و جملههای مرکّب وابستگی در زبان ختنی
نویسندگان
1 استاد فرهنگ و زبانهای باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
2 دانشجوی دکتری فرهنگ و زبانهای باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
چکیده
بررسی متن و تحلیل نوشتههای کهن از راهکارهای مهم برای آشنایی هرچه بیشتر با ویژگیها و پیشینۀ فرهنگی و ادبی یک زبان است. بررسی زبانهای کهن ایرانی میتواند دانستههای بیشتری دربارۀ ساخت این زبانها در لایههای متفاوت معنایی و نحوی پیش روی ما قرار دهد. زبان ختنی از زبانهای ایرانی میانۀ شرقی است. ازآنجاکه این زبان، در مقایسه با سایر زبانهای ایرانی باستان و ایرانی میانۀ غربی کمتر مورد بررسی و پژوهش قرار گرفته، مقالۀ حاضر بر آن است که به بررسی ساختار جملههای مرکّب همپایگی و جملههای مرکّب وابستگی در فصل دوم کتاب زمبسته بپردازد. کتاب زمبسته یکی از آثار ادبی مهم به زبان ختنی است. این کتاب یک تألیف اصیل و بومی است که به شرح و توصیف آموزههای بودایی مکتب مهایانه میپردازد. بررسیها نشان میدهد که در این متن، جملات به سه صورت ساده، مرکّب همپایگی و مرکّب وابستگی وجود دارند که در این مقاله، به ساختار جملههای مرکّب همپایگی و مرکّبِ وابستگی، از نوع پیرو اسمی، پرداخته میشود. بهاینمنظور، نمونههای این قبیل جملات از فصل دوم کتاب زمبسته گردآوری شده است.