اثر کودهای کمپوست، ورمی کمپوست و چای آنها بر بیماری پژمردگی آوندی باکتریایی و شاخص های رشدی در گیاهچه های گوجه فرنگی
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه بیماری شناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
2 استادیار گروه بیماری شناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
doi
10.22034/arpp.2021.12362چکیده
< p>چکیدهکنترل بیماری های باکتریایی یکی از مشکلات محصولات کشاورزی به خصوص گلخانه ای می باشد. در این پژوهش، تاثیر کودهای کمپوست و ورمی کمپوست و چای (عصاره) آنها روی گیاهان گوجه فرنگی آلوده به پژمردگی آوندی باکتریایی ناشی از Ralstonia solanacearum در شرایط گلخانه در قالب یک آزمایش فاکتوریل با طرح پایه کاملا تصادفی شامل چهار نوع کود در چهار غلظت (صفر، 20، 30 و 40 درصد حجمی) بررسی شد. مایه زنی باکتری با غلظت CFU/mL 108 تهیه و در مرحله دو تا سه برگی گیاهچه ها در گلدان صورت پذیرفت. درصد کاهش وقوع بیماری و تغییرات شاخص رشدی در تیمارها با هم مقایسه گردید. نتایج نشان داد اکثر تیمارها در مقایسه با شاهد مایه زنی شده با باکتری، باعث بازدارندگی از بیماری شدند ولی بیشترین میزان کنترل بیماری به مقدار 66/67 و 60/0 درصد به ترتیب با کشت گیاهان در بستر حاوی کود ورمی کمپوست با غلظتهای 40 و 30 درصد حجمی به دست آمد. در بستر حاوی 30 درصد حجمی چای ورمی کمپوست شدت بیماری به میزان 53/33 درصد کاهش یافت. در گیاهان مایه زنی شده با باکتری، بهترین شاخص های رشدی در بسترهای حاوی کود ورمی کمپوست و چای ورمی کمپوست با غلظت 40 درصد و همچنین چای کمپوست با غلظت 30 درصد به دست آمد.