طراحی و تبیین مدل توانمندسازی منابع انسانی مبتنی بر قابلیتهای هوش سازمانی و روابط میانفردی سازمانی با رویکرد آمیخته
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان، زاهدان، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه آزاداسلامی واحد زاهدان، زاهدان، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.52547/jpap.2023.229373.1227چکیده
هدف: هدف این پژوهش طراحی و تبیین مدل توانمندسازی منابع انسانی مبتنی بر قابلیتهای هوش سازمانی و روابط میانفردی سازمانی است.طراحی/ روششناسی/ رویکرد: در این تحقیق با استفاده از روش آمیخته (کیفی ـ کمّی) سعی شد ابعاد مختلف مدل یاد شده شناسایی و طراحی شود. جامعة آماری در بخش کیفی مدیران و صاحبنظران صنعت برق آشنا به پیشینة موضوع بودند که 22 نفر از آنها با رویکرد نمونهگیری هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. در این بخش، برای گردآوری دادهها، از مطالعه کتابخانهای و مصاحبة نیمهساختاریافته استفاده شد. سپس در بخش کمّی، با روش معادلات ساختاری و تحلیل مسیر به اعتبارسنجی یافتههای بخش کیفی و الگوی ارائه شده پرداخته شد. جامعة آماری این بخش کلیه کارکنان صنعت برق استان سیستان و بلوچستان بودندکه بر مبنای مشترک جدول مورگان 372 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش سه پرسشنامه توانمندسازی، هوش سازمانی و روابط میانفردی سازمانی با مقیاس 5 گزینهای لیکرت بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامهها با استفاده از نظر متخصصان و پایایی با روش آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد.یافتههای پژوهش: نتایج حاصل از یافتههای پژوهش نشان دادندکه هوشمندی سازمانی و روابط میانفردی سازمانی بر توانمندسازی کارکنان تأثیر مثبت و معناداری دارد که ضریب این تاثیر به ترتیب 4/77 و 9/62 درصد میباشد. بر اساس یافتههای پژوهش میتوان گفت هرچه قابلیتهای هوش سازمانی و روابط میانفردی سازمانی در کارکنان تقویت شود، توانمندسازی آنها نیز افزایش مییابد. محدودیتها و پیامدها: این پژوهش محدود به صنعت برق استان سیستان و بلوچستان میباشد و اجرا و نظرسنجی آن در چندین سازمان دیگر باعث بینش عمیقتر در مورد زوایا و تکامل مدل میشود. بنابراین انجام مطالعاتی در این زمینه در پژوهشهای آینده توصیه میشود.پیامدهای عملی: خروجی این پژوهش نشان داد بهرهگیری از قابلیتهای هوش سازمانی و روابط میانفردی سازمانی عاملی در ایجاد تمایز در نحوه عملکرد افراد و ارتقاء توانمندی کارکنان است. لذا بهرهگیری از شاخصهای معرفی شده سبب توسعة قدرت و موفقیت نیروی انسانی در ایفای نقشها و کارکردهای خود شده و مسیر پیشرفت و نوآوری را در سازمان هموار مینماید. همچنین مدیران صنعت برق میتوانند راهبردهای کاملتری را جهت حل چالشهای حوزه منابع انسانی تدوین کرده و در مرحله اجرا موفقتر عمل نمایند.ابتکار یا ارزش مقاله: پژوهش حاضر تنها تحقیق در این زمینه بوده و مدل ارائه شده پاسخ به یک مساله واقعی کسب وکار در صنعت برق استان سیستان و بلوچستان است.نوع مقاله: مقاله پژوهشی