مقایسه فعالیت آنزیم کربوکسی متیل سلولاز و میکروکریستالین سلولاز در مایع شکمبه گوسفند نر فیستوله دار با برههای پرواری کشتار شده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه تغذیه دام و طیور دانشکده علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 استاد گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی: میکروبهای شکمبه بواسطه آنزیمهایشان نقش مهمی در فرایند هضم ایفا میکنند. هدف: این مطالعه بهمنظور بررسی فعالیت آنزیمهای شکمبه کربوکسی متیل سلولاز، میکروکریستالین سلولاز (بر اساس نانومول در دقیقه) انجام گرفت که از بخشهای مختلف شیرابه شکمبه شامل بخش وابسته به ذرات، خارج سلولی و درون سلولی نمونهبرداری شد. روش کار: بدین منظور از مایع شکمبه12 رأس برههای پرواری کشتار شده و گوسفندهای زنده فیستول شده نر در4 گروه و 3 تکرار استفاده گردید. تیمارهای آزمایشی شامل 1- گوسفندهای زنده فیستول شده تغذیه شده با کاه و کنسانتره در سطح نگهداری 2- برههای پروار کشتار شده، تغذیه شده با کاه و کنسانتره، 3- برههای پروار کشتار شده، تغذیه شده با کاه و کنسانتره و چرا از مرتع، 4- برههای پروار کشتار شده، تغذیه شده با یونجه و کنسانتره، بودند. نتایج: نتایج نشان داد که بیشترین میزان فعالیت آنزیمهای وابسته به ذرات و فعالیت کل آنزیم میکروکریستالین سلولاز (نانومول در دقیقه) در گوسفند زنده فیستول شده نسبت به سایر گروهها بود. میزان فعالیت میکروکریستالین سلولاز در بخش وابسته به ذرات، خارج سلولی، درون سلولی و کل شیرابه شکمبه نسبت به فعالیت در آنزیم کربوکسی متیل سلولازدر بخشهای مربوطه بیشتر بود. میزان فعالیت کل آنزیم میکروکریستالین سلولاز و کربوکسی متیل سلولاز در حیوان کشتار شده که با یونجه و کنسانتره (پروار) تغذیه شده، کمترین بود. pH مایع شکمبه گوسفند کشتار شده که با کاه و کنسانتره (پروار) کمتر از گروههای دیگر بود. نتیجهگیری نهایی: در مجموع، نتایج آزمایش نشان داد فعالیت کل آنزیم میکروکریستالین سلولاز گوسفند زنده فیستول شده بیشتر ولی فعالیت کل آنزیم کربوکسی متیل سلولاز در مایع شکمبه گوسفند کشتار شده که با کاه، چرا و کنسانتره (پروار) بیشترین بود.