فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

علیرغم استفاده فراوان، اثرات نانوذرات بر بافت های مختلف از جمله ریه ها چندان مشخص نیست. از طرفی فعالیت‌های بدنی، مقاومت سلول‌های ریوی را در برابر استرس‌های مختلف افزایش میدهد. لذا هدف این پژوهش بررسی میزان تغییرات ساختاری بافت ریه در اثر تزریق نانو نقره در‌پی فعالیت هوازی و بی‌هوازی است. نمونه‌ها در 6 گروه کنترل سالم، نانو نقره، تمرین هوازی، تمرین بی‌هوازی، نانو نقره + تمرین هوازی، نانو نقره+ تمرین بی‌هوازی بصورت تصادفی ساده تقسیم شدند. ابتدا گروه‌های تمرین بمدت 10 هفته بر روی تردمیل جوندگان به تمرین پرداخته، سپس تزریق درون صفاقی نانو ذرات نقره به ازاء 10 درصد وزن بدن هر رت در 5 نوبت انجام گرفت و پس از 48 ساعت از آخرین تزریق، رت ها بی‌هوش شده و نمونه‌گیری صورت پذیرفت. نمونه‌ها با رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین و توسط میکروسکوپ نوری عکس برداری و مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج نشان داد تمرین بی‌هوازی درکاهش وزن رت ها بصورت معنی داری موثر بود (045/0=p). همچنین اکسیژن مصرفی در تمامی گروه ها به جز گروه دریافت کننده نانو نقره، نسبت به گروه کنترل افزایش داشت (000/0=p). همچنین تزریق نانو نقره موجب پونوموسیت 1 و 2، آسیب آلوئلی و برونشیولی بهمراه التهاب و پرخونی در رت های بدون تمرین شد. اما در گروه تمرین هوازی نسبت به گروه بی‌هوازی التهاب و پرخونی کاهش بیشتری یافته بود. تمرین می‌تواند در کاهش درجه تخریب بافت ریه ناشی از مصرف نانو نقره موثر باشد. اگرچه بنظر میرسد نوع پروتکل تمرین در نوع کاهش آسیب موثر است.