فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: مطالعه حاضر با هدف ساخت و رواسازی ابزاری جهت سنجش توانمندسازی روانشناختی در کارکنان انجام گرفت. طراحی/ روش‌شناسی/ رویکرد: روش مطالعه حاضر از نوع ترکیبی بوده و از طرح تحقیق اکتشافی متوالی استفاده شد؛ که به دو بخش کمی و کیفی تقسیم شده است. در بخش کیفی از روش پدیدارشناختی استفاده شد و داده‌های مستخرج از مصاحبه نیمه‌ساختار یافته با 26 تن از متخصص­ها و اساتید دانشگاه و جمعیت هلال‌احمر شامل معاونین و داوطلبان جمعیت هلال‌احمر تحلیل شدند. در بخش دوم از روش همبستگی از نوع معادلات ساختاری استفاده شد؛ در این بخش داده‌های مستخرج از 350 شرکت کننده تحلیل شدند؛ جامعه آماری در این بخش شامل کارکنان جمعیت هلال احمر استان تهران بود. در این مطالعه از پرسشنامه‌ توانمندسازی روانشناختی اسپیتزر (1999) و پرسشنامه‌ محقق ساخته استفاده شد. یافته­‌های پژوهش:  نتایج نشان داد، پرسشنامه 29 سؤالی طراحی‌شده دارای ساختار عاملی مناسبی است؛ به‌طوری که حداقل 68 درصد از میزان واریانس توانمندسازی روان­شناختی کارکنان را می‌توان به‌درستی تشخیص داد؛ این تشخیص در هفت زیر مقیاس مورد سنجش قرار می‌گیرد که عبارت‌اند از: اعتماد، خود تعیینی، احساس معنادار بودن، احساس شایستگی، احساس مؤثر بودن، اعتمادبه‌نفس و نوآوری. محدودیت­ها و پیامدها: در مطالعه حاضر فقط توانمندسازی روانشناختی در کارکنان مورد توجه قرار گرفته است؛ در حالی که این متغیر به صورت گسترده­ای در سایر ابعاد زندگی فردی و گروهی تاثیر می­گذارد. پیامدهای عملی: نتایج تحقیق نشان داد که روایی صوری، محتوایی، همگرا و سازه‌ای پرسشنامه 29 سؤالی توانمندسازی روان‌شناختی کارکنان (R-PES) مناسب و قابل‌قبول است بنابراین می‌توان از آن به عنوان یک ابزار مفید برای سنجش توانمندسازی روانشناختی کارکنان استفاده کرد. توصیه می‌شود پژوهشگران، روانشناسان صنعتی و مشاوران شغلی از این پرسشنامه برای سنجش توانمندی روانشناختی کارکنان استفاده کنند. ساختار عاملی مناسب پرسشنامه و توانایی آن در ثبت دقیق حداقل 68 درصد از واریانس در توانمندسازی روانشناختی، آن را به ابزاری ارزشمند برای سنجش این سازه در زمینه محیط کار تبدیل کرده است. ابتکار یا ارزش مقاله: این ابزار اولین پرسشنامه بومی ایرانی در زمینۀ سنجش توانمندسازی روان‌شناختی است. نوع مقاله: علمی پژوهشی