تاثیر هشت هفته تمرینات پیلاتس و تحریک الکتریکی بر سطوح سرمی BDNF و آمادگی قلبی و عروقی در مردان معتاد به متآمفتامین در حال ترک
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم ورزشی دانشگاه شهید مدنی اذربایجان
2 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران- ایران.
3 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: اعتیاد یا وابستگی به مواد یکی از بزرگترین معضلات بهداشتی درمانی دنیای کنونی است. هدف از مطالعه حاضر تاثیر هشت هفته تمرینات پیلاتس و تحریک الکتریکی بر سطوح سرمی BDNF و آمادگی قلبی و عروقی مردان معتاد به مت-آمفتامین در حال ترک میباشد.روش اجرا: مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی که جامعه مورد مطالعه آن مردان معتاد در حال ترک بود که 45 نفر از آنها به روش نمونه گیری تصادفی با حداقل سه ماه حضور در کمپ ترک اعتیاد در چهار گروه، تمرین (پیلاتس) + تحریک الکتریکی، تمرین (پیلاتس) + تحریک کاذب، فقط تحریک الکتریکی و گروه کنترل تقسیم شدند. پروتکل تمرین پیلاتس به مدت 8 هفته و سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 60 دقیقه صورت گرفت. تحریک الکتریکی با استفاده از دستگاه نورواستریم صورت گرفت. برای بررسی تغییرات پیشآزمون تا پسآزمون متغیرهای وابسته از آزمون تی وابسته، برای تعیین تفاوت معنادار بین گروهها از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه (آنووا) و در صورت معناداری برای تعیین جایگاه تفاوتها از آزمون تعقیبی توکی استفاده شد.یافتهها: آمادگی قلبی و عروقی و BDNF در گروه تمرین + تحریک، تمرین + تحریک کاذب و تحریک الکتریکی افزایش معناداری داشته است و همچنین میزان آمادگی قلبی و عروقی و BDNFگروه کنترل در شرایط پیش آزمون نسبت به پس آزمون تفاوت معناداری نداشته است.نتیجهگیری: با استفاده ازیافتههای مطالعه حاضر میتوان گفت که تمرینات پیلاتس و تحریک الکتریکی میتواند به عنوان عامل در افزایش نورون زایی و افزایش آمادگی قلب و عروقی استفاده کرد.