بررسی تغییرات پوشش اراضی در یک دوره 46 ساله در منطقه کیاسر ساری

نویسندگان

1 دانشیار، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران

2 کارشناسی ارشد، اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری ساری، مازندران، ایران

3 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

doi
10.22092/ijfrpr.2017.113336
چکیده

تغییرات پوشش اراضی به عنوان یکی از عوامل مهم و مؤثر بر تغییرات منابع‌ طبیعی و محیط ‌زیست به حساب می­آیند، بنابراین درک و پیش­بینی علل، فرآیند­ها و نتایج این تغییرات به یک چالش عمده در زمین تبدیل شده‌ است. امروزه با فناوری سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، می­توان در جهت شناسایی و کشف این تغییرات و اثرات آن استفاده کرد. هدف این مطالعه، بررسی تغییر کاربری و پوشش منطقه کیاسر در دوره 46 ساله (از 1345 تا 1391) با استفاده از این فناوری است. برای این منظور نقشه کاربری اراضی در 1345 به‏کمک نقشه­های توپوگرافی، در 1366 به‏کمک تصاویر سنجنده TM و در 1391 به‏کمک تصاویر سنجده LISS III تهیه شد. ابتدا پیش­پردازش و پردازش­های لازم همچون تصحیح هندسی، اتمسفریک و ایجاد شاخص­های طیفی و نسبت­گیری بر روی باندهای هر دو سنجنده انجام شد. پس از تعیین کاربری­های فعلی منطقه، از هر کاربری، نمونه تعلیمی تهیه و تفکیک­پذیری آنها با شاخص­های واگرایی انجام شد. برای انجام طبقه­بندی از الگوریتم­های حداکثر احتمال، حداقل فاصله، متوازی‌السطوح و برای بررسی تغییرات نیز از روش مقایسه پس از طبقه­بندی استفاده شد. یافته‏ها نشان داد در عرض 46 سال سطح مناطق جنگلی از 16/98 به 39/18 کیلومتر­مربع رسیده و به‏عبارتی  17/43 درصد  کاهش داشته است. این اراضی به مناطق فاقد پوشش، اراضی کشاورزی، دیمزارهای رها شده و مرتع تبدیل شده‏اند و در این بازه­ی زمانی سطح آنها به ترتیب 15/14، 61/13، 05/10 و 37/5 درصد افزایش یافته‏اند. در مجموع نتایج نشان داد RS دارای قابلیت بالایی در تعیین تغییرات پوشش اراضی است.