بررسی آثار تمرینات شنا بر سطوح FGF23، &Klotho، هایپرتروفی پاتولوژیک قلبی و عملکرد قلبی در رت‌های نر مبتلا به نارسایی مزمن کلیه

نویسندگان

1 دانشیار، دانشگاه علوم پزشکی، تهران، ایران.

2 دانشیار، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 دانشجوی دکتری، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

5 استاد، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
چکیده

عوارض قلبی-عروقی از مهم‌ترین عوامل مرگ‌ومیر در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه شناخته شده است. هدف از این تحقیق بررسی آثار تمرینات شنا بر سطوح 23FGF و &Klotho  هایپرتروفی پاتولوژیک و عملکرد قلبی در رت‌های نر مبتلا به نارسایی مزمن کلیه است. پژوهش از نوع تجربی است و از طرح پست تست، مقایسه با گروه کنترل استفاده شد و در دانشگاه تهران و مرکز قلب تهران به انجام رسید. 30 موش صحرایی نر ویستار (7-8 هفته) به‌طور تصادفی به سه گروه تمرین، کنترل و شم تقسیم شده و 20 سر از طریق 5/6Nx جراحی شدند. پروتکل به‌صورت تمرینات شنا و 3 جلسه در هفته بود که به 30 دقیقه تا یک ساعت در انتهای پژوهش رسید. تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها بعد از تأیید طبیعی بودن توزیع داده‌ها از طریق آزمون کلموگروف اسمیرنوف، از آزمون تحلیل واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی بونفرونی برای بررسی تفاوت بین‌گروهی استفاده شد ( 05/0 P >). تمرین شنا در میزان هایپرتروفی تغییر معنادار ایجاد نکرد، اما در عملکرد قلبی تفاوت معنا‌دار ایجاد شد. کلوتو، فسفر سرم و پاراتیروئید نیز تغییر معنادار داشت. FGF23 با تمرین شنا کاهش یافت، اما تغییرات معنادار نبود. وضعیت کلسیم و ویتامین D سرم بهبود یافت، اما معنادار نبود (05/0P>). تمرین شنا در بیماران کلیوی می‌تواند به وضعیت بهبود مشکلات قلبی- عروقی ایجادشده بر اثر عوارض بیماری تأثیر مثبت بگذارد.