فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده  شته­ی مومی کلم، Brevicoryne brassicae L.یکی از آفات مهم گیاهان تیره­­ی کلمیان می­باشد. در دهه­های اخیر کنترل زیستی و استفاده از قارچ­های بیمارگر حشرات، به عنوان جایگزین یا مکمل آفت­کش­های شیمیایی برای کنترل شته­ها توسعه یافته است. در مدیریت تلفیقی آفات ارزیابی تاثیرات زیرکشندگی عوامل بیمارگر نظیر قارچ­های بیماریزا، به اندازه­ی ایجاد مرگ و میر دارای اهمیت می­باشد. لذا در تحقیق حاضر اثر غلظت­های زیر­کشنده­ی LC25 جدایه­های Acremonium sclerotigenum، Lecanicillium muscarium ،Beauveria bassiana، Paecilomyces. variotiiوSimplicillium sp.، روی رشد، تولید مثل و شاخص­های جدول زیستی باروری شته­ی مومی کلم،در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. بالاترین میزان کشندگی بین جدایه­ها متعلق به L. muscarium با LC50 برابر با 103×57/2 کنیدی­در­میلی­لیتر بدست آمد. غلظت زیرکشنده­ی قارچ­ها در مقایسه با شاهد موجب کاهش معنی­دار سرعت نشو و نمای پورگی، طول عمر و باروری شته گردید (05/0P<). نرخ ذاتی افزایش جمعیت (rm) شته­ی مومی کلم در غلظت زیر­کشنده­ی جدایه­های ­A. sclerotigenum، L. muscarium­، B. bassiana، P. variotii و Simplicillium sp.به ترتیب 009/0±225/0، 011/0±219/0، 008/0±246/0، 004/0±254/0و­ 008/0±215/0 بر روزبه دست آمدکه در مقایسه با شاهد (008/0±332/0 بر روز) به طور معنی­داری کاهش نشان داد. نتایج مطالعه­ی حاضر نشان داد با توجه به اثرات زیرکشندگی قابل توجه قارچ­های بیمارگر ­A. sclerotigenum، L. muscarium­ وB. bassiana، به شرط تکرار نتایج قابل قبول در شرایط مزرعه­ای می­توان این عوامل را در تدوین برنامه­های مدیریت تلفیقی این آفت مورد نظر قرار داد.