فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

روش‌های ایمن و مؤثر برای افزایش حجم عضلانی و بهبود عملکرد ورزشی همواره موردنظر محققان بوده است. محققان شیوه‌ای از تمرینات را معرفی کرده‌اند که در آن، تمرینات مقاومتی همراه با محدودیت جریان خون انجام می‌گیرد. این روش از طریق ایجاد استرس متابولیک، تأثیر محرک تمرینی را بیشتر می‌کند. مایوکاین IL-15 و پروتئین فولیستاتین به عنوان عوامل رشدی و مرتبط با تودة عضلانی شناخته شده‌اند. بنابراین هدف تحقیق، بررسی تأثیر تمرین مقاومتی با محدودیت جریان خون بر میزان IL-15 و فولیستاتین سرمی مردان جوان رزمی‌کار بود. جامعة آماری شامل مردان جوان رزمی‌کار باشگاه‌های شهر کرمان بود که براساس نمونة در دسترس، 20 داوطلب (میانگین سنی 3/2±25 سال، قد 1/5±176 سانتی‌متر و وزن 8/7±2/77 کیلوگرم) از آنها انتخاب شد و به‌صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه‌های تحقیق شامل دو گروه تمرین مقاومتی با محدودیت جریان خون (10 نفر) و تمرین مقاومتی بدون محدودیت جریان خون (10 نفر) بودند. آزمودنی‌های تحقیق به مدت 4 هفته و هر هفته 3 جلسه برنامة تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون را انجام دادند. شدت تمرین در گروه با محدودیت جریان خون برابر 30% و در گروه بدون محدودیت جریان خون برابر 70% یک تکرار بیشینه بود. برای ایجاد محدودیت جریان خون از کاف فشار استفاده شد. در دو مرحلة پیش و پس‌آزمون، غلظت سرمی فولیستاتین و IL-15 به روش الایزا اندازه‌گیری شد. طبیعی بودن توزیع داده‌ها و تجانس واریانس‌ها به‌ترتیب با استفاده از آزمون‌های شاپیرو-ویلک و لون انجام گرفت. به‌منظور تعیین معناداری تفاوت بین متغیرهای تحقیق از آزمون تحلیل کوواریانس یک‌طرفه در سطح معنا‌داری 05/0 P=استفاده شد. یافته‌های تحقیق نشان داد که میزان IL-15 و فولیستاتین در گروه تمرین با محدودیت جریان خون نسبت به گروه تمرین بدون محدودیت جریان خون، افزایش معنا‌داری دارد (به‌ترتیب 001/0P= و 001/0P=). با توجه به این یافته‌ها می‌توان گفت که تمرین مقاومتی با محدودیت جریان خون نسبت به تمرین بدون محدودیت جریان خون، عامل مؤثری در افزایش عوامل هایپرتروفیک (IL-15 و فولیستاتین) است.