ارزیابی عوامل مؤثر بر باززنده سازی بافت تاریخی با رویکرد توسعه گردشگری (نمونه موردی: شهر خوی)
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران
2 استادیار گروه معماری و شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه علمی و کاربردی شهرداری، تبریز، ایران
3 دانشجوی دکتری تخصصی جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند،ایران.
doi
چکیده
گردشگری در جهان به عنوان یکی از صنایع سودآور مورد توجه کشورها میباشد. در کشور ایران باتوجه به اینکه دارای ارزشهای تاریخی، فرهنگی و طبیعی غنی میباشد میتوان با برنامهریزی مناسب، گردشگر زیادی جذب کرد که دراین میان بافت تاریخی شهر خوی از نظر میراث فرهنگی و جاذبههای توریستی از ارزشهای بسیار بالایی برخوردار است. در این مقاله به دنبال بررسی رابطه بین باززندهسازی بافت تاریخی و گسترش گردشگری و شناسایی مهمترین معیارهای تعیین کننده جهت باززندهسازی بافت تاریخی شهر خوی با رویکرد گردشگری میباشد. تحقیق حاضر به لحاظ هدف در زمره پژوهشهای کاربردی و به لحاظ روش تحقیق پیمایشی و جامعه آماری افراد بالای 18 سال و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 379 نفر برای شهروندان و 20 نفر کارشناسان بافت تاریخی شهر خوی به عنوان نمونهی آماری برآورد گردید. شیوه نمونهگیری، نمونهگیری ترکیبی هدفمند است و به تعداد 379 پرسشنامه در بین سرپرستان خانوار محدوده مورد مطالعه توزیع گردید. چهار معیار کالبدی، اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی به عنوان معیارهایی برای ارزیابی باززنده سازی بافت تاریخی شهر خوی با رویکرد گردشگری انتخاب گردید و به منظور تحلیل دادهها، از آزمون رگرسیون خطی چند متغیره و فرایند تحلیل شبکهای (ANP) استفاده شده است. بر اساس فرایند تحلیل شبکهای در بافت تاریخی شهر خوی معیار اقتصادی و کالبدی بیشترین تأثیر را در باززندهسازی بافت تاریخی شهر خوی از نظر کارشناسان دارد و با توجه به مدل رگرسیون خطی چند متغیره معیار اقتصادی جهت باززندهسازی با رویکرد گردشگری بیشترین اهمیت و اولویت را کسب کرده است.
