شناسایی موانع ارتباط دانشکده‌های علوم ورزشی با مراکز رشد و پارک‌های علم و فناوری در ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه رازی

2 استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه رازی

3 استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه رازی

doi
چکیده

  حرکت دانشگاه‌های آموزش‌محور به سمت دانشگاه‌های کارآفرین، با ایدة تجاری‌سازی دانش به شکل‌گیری مراکز رشد و پارک‌های علم و فناوری منجر شده است؛ اما آنچه مغفول مانده، جایگاه علوم ورزشی در این مراکز است. هدف تحقیق شناسایی موانع ارتباط دانشکده‌های علوم ورزشی با مراکز رشد و پارک‌های علم و فناوری است. روش تحقیق، کیفی است و گردآوری داده‌ها با مصاحبه و بررسی پیشینة تحقیق انجام گرفت. جامعة تحقیق را رؤسا و اعضای هیأت ‌علمی علوم ورزشی کشور، رؤسای مراکز رشد و کارآفرینی دانشگاه‌های دارای دانشکدة علوم ورزشی، رؤسای پارک‌های علم و فناوری و دیگر مسئولان مرتبط با تحقیق بودند. نمونة تحقیق به‌صورت نظری تعیین و پس از انجام 19 مصاحبه موانع ارتباط بین دانشکده‌های علوم ورزشی با مراکز رشد و پارک‌های علم و فناوری شناسایی شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از سه مرحلة کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. یافته‌ها نشان ‌داد که 8 مقولة اصلی تحت عناوین ضعف ساختاری، ضعف هنجاری، ضعف امکانات، ضعف آموزشی، عدم درک ظرفیت‌های کارآفرینانه در ورزش (ضعف حمایتی)، دست‌کم گرفتن ایده‌های دانشجویان علوم ورزشی، بی‌توجهی به منابع فرصت و ضعف روانی- نگرشی دانشجویان علوم ورزشی در راستای شناسایی موانع ارتباط بین دانشکده‌های علوم ورزشی با مراکز رشد و پارک‌های علم و فناوری به دست آمد که هر کدام به زیرمجموعه‌های دیگری تقسیم می‌شوند. ازاین‌رو به رؤسای دانشگاه‌ها و دانشکده‌های علوم ورزشی پیشنهاد می‌شود با بررسی این موانع، برنامة راهبردی به‌منظور رفع آنها را در دستور کار خود قرار دهند تا شاهد شکوفایی ایده و نوآوری‌های دانشجویان رشتة علوم ورزشی و ایجاد اشتغال برای آنان باشیم و بتوانیم از قابلیت‌های بی‌شمار این رشتة تحصیلی در جهت رفع نیازهای جامعه استفاده کنیم.