فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

  بازی در زمین‌های کوچک تمرین مفیدی برای بهبود پاسخ‌های فیزیولوژیکی به‌شمار می‌رود. هدف از این پژوهش، مقایسۀ اثر دو شیوۀ بازی در زمین کوچک بر سطوح کورتیزول و تستوسترون در بازیکنان فوتبال بود. در این تحقیق نیمه‌تجربی، 24بازیکن فوتبال (15 تا 18سال) به‌صورت در دسترس انتخاب و به سه گروه هشت نفرۀ کنترل، 2 در مقابل 2 و 4 در مقابل 4 تقسیم شدند. آزمودنی‌های گروه 2 در مقابل 2؛ هشت فعالیت دودقیقه‌ای با یک دقیقه استراحت بین هر دو دقیقه بازی در زمینی به ابعاد 20 در 25متر بدون دروازه‌بان انجام دادند. آزمودنی‌های گروه 4 در مقابل 4 در زمینی به ابعاد 28 در 35متر و بدون دروازه‌بان چهار فعالیت چهاردقیقه‌ای با دو دقیقه استراحت بعد از هر چهار دقیقه انجام دادند. قبل و بعد از تمرین، سطوح کورتیزول و تستوسترون پلاسما اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون t، تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنا‌داری 05/0 P< تجزیه‌وتحلیل شد. میزان کورتیزول و تستوسترون پس از بازی 2 در مقابل 2 و 4 در مقابل 4 در زمین کوچک، نسبت به قبل از تمرین به‌طور معنا‌داری افزایش یافت (001/0P=). میزان تستوسترون در گروه تمرین 2 در مقابل 2 نسبت به گروه 4 در مقابل 4 به‌طور معنا‌داری بیشتر بود (031/0P=). همچنین بین دو گروه تجربی تفاوت معنا‌داری در نسبت تستوسترون به کورتیزول مشاهده نشد (999/0P=). به‌نظر می‌رسد بازی فوتبال در زمین‌های با ابعاد کوچک‌تر و تعداد بازیکن کمتر به افزایش محیط هورمونی کاتابولیک در دورۀ بازیافت منجر می‌شود.