فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

  استئوآرتریت (OA) از بیماری‌های شایع در جهان است که به‌‌دلیل کاهش فعالیت بدنی، احتمال بروز بیماری‌های قلبی عروقی بیماران را افزایش می‌دهد. هدف پژوهش حاضر، مقایسۀ تمرین هوازی و ازن درمانی بر تغییرات پروتئین‌های شلترین بافت قلب موش‌های مبتلا به OA است. این تحقیق از نوع توسعه‌ای و روش آن تجربی بود که در آن 15 سر موش نر 8 هفته‌ای با میانگین وزنی 15±235 گرم، پس از القای مدل OA، تصادفی به سه گروه 5 تایی بیمار (OA)، بیمار و ازن‌درمانی (OAO) (ازن با غلظت 20 μg/ml، یک بار در هفته در خط مفصلی تیبیوفمورال 3 مرتبه تزریق شد) و بیمار و تمرین هوازی (OAE) (3 جلسه تمرین در هفته با سرعت 16 متر در دقیقه به‌صورت تداومی 8 هفته انجام گرفت) تقسیم شدند. 48 ساعت پس از پایان تمرین، بافت قلب استخراج و با روش وسترن بلات بیان پروتئین‌های RAP1،TIN2 و  TTP1قلب اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنا‌داری کوچک‌تر از 05/0 بررسی شد. نتایج نشان داد گروهOAE  بیشترین افزایش مقدار پروتئین‌های TPP1 را در مقایسه با گروه‌های (P=0.016) OA وP=0.001)OAO) دارد، ولی تفاوت معناداری بین دو گروه OAO و P=0.319) OA ) مشاهده نشد. در سه گروه نیز تغییرات معناداری در مقدار پروتئین RAP1 (P=0.051)  مشاهده نشد. همچنین افزایش مقدار پروتئین TIN2 در گروه OAE در مقایسه با گروه (P=0.029) OA معنادار گزارش شد، اما تفاوت معناداری بین گروه OA و (P=0.277) OAO و OAO و OAE (P=0.219)  وجود نداشت. در مجموع، نتایج نشان داد 8 هفته تمرین هوازی با شدت متوسط سبب افزایش مقدار پروتئین‌های TPP1، TIN2 و RAP1 بافت قلب موش‌هایOA  می‌شود. اما در خصوص آثار ازن‌درمانی بر تغییرات پروتئین‌های شلترین بافت قلبی، به تحقیقات بیشتری نیاز است.