بررسی روش آموزش نوروفیدبک بر قابلیت‌های عصب روان‌شناختی و امواج مغزی دانش‌آموزان طیف اوتیسم

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد آموزش ریاضی، ریاضی کاربردی، علوم ریاضی، دانشگاه فردوسی مشهد

2 استاد تمام آموزش ریاضی ، ریاضی کاربردی، علوم ریاضی، دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشیار علوم اعصاب شناختی ، مغز و شناخت گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد

4 دانشیار آمار، گروه آمار، دانشکده علوم ریاضی دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22038/mjms.2023.66093.3895
چکیده

مقدمه: هدف از این پژوهش مقایسه‌ی تأثیر مداخله نوروفیدبک بر بهبود قابلیت‌های عصب روانشناختی و عملکرد امواج مغزی دانش‌آموزان طیف اوتیسم می‌باشد. روش‌کار: این پژوهش توصیفی - تحلیلی و از نوع نیمه تجربی است. جامعه‌ی آماری پژوهش دانش‌آموزان مبتلا به طیف اوتیسم بودند که از بین آن‌ها با روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 5 کودک از تنها مدرسه‌ی دولتی تحت پوشش آموزش و پرورش کودکان استثنائی مشهد انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه نوروفیدبک و کنترل قرار داده شدند. قبل از مداخلات، کلیه شرکت‌کنندگان از لحاظ ویژگی امواج مغزی و ویژگی‌های عصب روانشناختی به وسیله‌ی آزمون‌های کانرز، CSI-4، فراستیک، گودیناف مورد ارزیابی قرار گرفتند. سپس در یک دوره‌ی ۶ هفته‌ای، ۱۵ جلسه آموزش نوروفیدبک اعمال گردید و پس از آن هر دو گروه مجدداً مورد ارزیابی قرار گرفتند. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS استفاده گردید. یافته‌ها: این پژوهش نشان داد که نوروفیدبک تأثیر مثبتی بر بهبود قابلیت‌های عصب روانشناختی شرکت‌کنندگان دارد و بر اساس نتایج آماره‌های توصیفی و استنباطی و نیز ثبت امواج مغزی این یافته‌ها تأیید شده است. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، می‌توان از روش غیردارویی نوروفیدبک، در جهت کاهش اختلالات عصب روانشناختی و افزایش سلامت دانش‌آموزان طیف اوتیسم، استفاده کرد.