کینزیوتیپ تسهیلی و مهاری بر الگوی راه رفتن و تعادل کودکان فلج مغزی دای پلژی اسپاستیک
نویسندگان
1 گروه تندرستی و بازتوانی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه تندرستی و بازتوانی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 گروه تندرستی و بازتوانی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22038/mjms.2024.25811چکیده
مقدمهمطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر آنی کینزیوتیپ تسهیلی و مهاری بر الگوی راه رفتن وتعادل کودکان فلج مغزی دای پلژی اسپاستیک انجام شد.روش کارروش پژوهش از نوع نیمه تجربی و طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. تعداد34کودک مبتلا به فلج مغزی به صورت تخصیص تصادفی بلوک وارد مطالعه شدند.در این مطالعه میزان الگوی راه رفتن به وسیله ی نرم افزار KI NOVEAوتعادل توسط آزمون تعادلی کودکانPBS وآزمون زمان برخواستن و راه رفتن مورد ارزیابی قرار گرفت . داده ها با استفاده از تحلیل واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایجنتایج نشان داد که هر دو مداخله کینزیوتیپ تسهیلی و مهاری بر بهبود الگوی راه رفتن و تعادل کودکان فلج مغزی دای پلژی اسپاستیک موثر بودند (P≤0/05) اما تفاوت معناداری در استفاده از کینزیوتیپ مهاری در مقایسه با کینزیوتیپ تسهیلی وجود نداشت (P>0/05).نتیجه گیرینتایج حاضر نشان داد که کینزیوتیپ تسهلی و مهاری بر میزان الگوی راه و تعادل می تواند اثر گذار باشد؛ بنابراین برای بهبود الگوی راه و تعادل کودکان فلج مغزی دای پلژی اسپاستیک پیشنهاد می شود از کینزیوتیپ تسهیلی و مهاری استفاده شود.