تحلیل رابطه بین مهارتهای رهبری پایدار و همآفرینی با میانجیگری اعتمادشناختی در بین اعضای هیأت علمی دانشگاه بیرجند درسال 1399
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت آموزشی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، خراسان جنوبی
2 استادیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، خراسان جنوبی.
doi
10.52547/jpap.2022.227484.1194چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه بین مهارتهای رهبری پایدار و مؤلفههای همآفرینی با نقش میانجی اعتماد شناختی از دیدگاه اعضای هیأت علمی دانشگاه بیرجند انجام گرفت.طراحی/روششناسی/رویکرد: روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه اعضای هیأت علمی دانشگاه بیرجند در سال تحصیلی 98-99 به تعداد 323 نفر بودند که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده تعداد 230 نفر انتخاب شدند. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه محققساخته مهارتهای رهبری پایدار با پایایی 93/0، پرسشنامه همآفرینی طاهرپور با پایایی 95/0 و پرسشنامه اعتماد شناختی یانگ و ماسهولدر با پایایی 80/0 استفاده شد. روایی محتوایی پرسشنامه محققساخته توسط متخصصان تایید شد و روایی سازه نیز با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی مورد تایید قرار گرفت. ضریب پایایی پرسشنامهها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بررسی شد. تجزیه و تحلیل دادهها در سطح توصیفی و سطح استنباطی انجام گرفتند.یافتههای پژوهش: مقایسه ضرایب استاندارد مستقیم با ضرایب استاندارد غیرمستقیم نشان داد که اعتماد شناختی نقش میانجی ایفا میکند. با توجه به ضریب استاندارد 47/0 در سطح خطای کوچکتر از 01/0، مهارتهای رهبری پایدار پیشبینیکننده همآفرینی بود و همچنین با ضریب استاندارد 60/0 اعتماد شناختی را پیشبینی میکرد. ضریب استاندارد اعتماد شناختی و همآفرینی نیز 24/0 و معنیدار بود. در خصوص الگوی پیشنهادی پژوهش روابط بررسی گردید و الگو از برازش لازم برخوردار بود.پیامدهای عملی: با بهرهگیری از مهارتهای رهبری پایدار میتوان زمینه اعتماد شناختی بین ذینفعان را تضمین کرد و میزان همآفرینی و اشتراک دانش و مهارتها را ارتقاء بخشید.ابتکار یا ارزش مقاله: در این مطالعه برای اولین بار متغیر مهارتهای رهبری پایدار مورد بررسی قرار گرفته است و سنجه ویژهای برای این امر طراحی و اعتباریابی شده است. همچنین برای نخستین بار این چند متغیر به صورت یکجا در میان اعضای هیات علمی دانشگاهها مورد بررسی قرار گرفته است. محدودیتها: از روشهای کیفی در گردآوری دادهها مانند مصاحبه استفاده نشد. اثرات نمونهگیری و خطای اندازهگیری، گستردگی آموزش عالی ایران، پرهزینه بودن جمعآوری دادهها، کمبود مطالعات انجام شده و عدم همکاری خبرگان آموزش عالی از جمله محدودیتهای پژوهش حاضر بود.نوع مقاله: پژوهشی