حق اتباع و سرمایه‌گذاران خارجی در دسترسی به شبکه انرژی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق تجارت بین‌الملل، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق تجارت بین‌الملل، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، وکیل پایه یک دادگستری

3 عضو هیأت علمی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.22106/jlj.2018.31415
چکیده

شبکه­های انرژی در همه کشورها به یک اندازه توسعه نیافته است و خطوط انتقال و توزیع نیز با محدودیت­های کمی و کیفی مواجه هستند. پس از تجدید ساختار در صنعت انرژی و به‌ویژه برق و گاز، مسأله دسترسی آزاد به شبکه توزیع و انتقال به عنوان یکی از ملزومات این تحول به شمار می­رود، چرا که احداث شبکه­های متعدد انتقال یا توزیع توسط هر یک از فعالان بازار، مقرون به صرفه نیست. دسترسی آزاد به شبکه­های انتقال ناظر به شرکت­های فعال در بخش انرژی و دسترسی آزاد به شبکه توزیع عمدتاً ناظر به مشترکان است. با توجه به رشد سرمایه­گذاری­های خارجی در دهه­های اخیر، چه در بخش انرژی و چه سایر بخش­ها، رفتار برابر مدیر و بهره­بردار شبکه در زمینه دسترسی آزاد به شبکه­های توزیع و انتقال نیز اهمیت دوچندانی پیدا کرده است. با وجود این، برخی محدودیت­های فنی و فقدان شبکه در برخی مناطق مانع از رفتار برابر با سرمایه­گذاران و اتباع خارجی در دسترسی به شبکه­های توزیع و انتقال ­شده و بیم نقض تعهدات دولت ناظر به رفتار عادلانه و منصفانه با اتباع و سرمایه­گذاران خارجی می­رود. این مقاله درصدد پاسخ به این پرسش است که آیا در چنین مواردی، رفتار نابرابر منجر به نقض تعهد بین­المللی دولت و طرح مسئولیت وی در قبال اتباع و سرمایه­گذارن خارجی خواهد شد و اگر خیر، تحت چه شرایطی، چنین رفتاری نقض تعهد دولت محسوب نمی­شود.