شناسایی و اولویت‌بندی معیارهای اخلاقی مربیان کشتی ایران

نویسندگان

1 استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران

2 استاد، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران

3 دانشجوی دکتری مدیریت و برنامه‌ریزی تربیت بدنی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران

4 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران

doi
چکیده

  رعایت اصول و کدهای اخلاقی در ورزش امری ضروری است که می‌تواند از بسیاری ناهنجاری‌های اخلاقی در محیط‌های ورزشی جلوگیری کند. بدین‌منظور پژوهش حاضر با هدف شناسایی، به بررسی و اولویت‌بندی معیارهای مورد نیاز اخلاقی مربیان کشتی ایران می‌پردازد. پژوهش حاضر ترکیبی از روش‌های کمی و کیفی است که ابتدا به‌منظور شناسایی معیارهای اخلاقی با مرور ادبیات مربوط به اخلاق ورزشی از فدراسیون‌های ورزشی معتبر و انجمن‌های مربیان ورزشی کشورهای مختلف مورد بررسی اکتشافی قرار گرفت. داده‌های مراحل بعدی از طریق مصاحبه با افراد متخصص تا رسیدن به اشباع نظری و همچنین بررسی پیمایشی استخراج شد. مراحل تحلیل نیز به‌ترتیب شامل تحلیل محتوای مصاحبه‌ها، شاخص لاوشه، تحلیل عاملی تأییدی و تکنیک آنتروپی است که در هر مرحله معیارها بررسی و تلخیص می‌شدند. نتایج نشان داد براساس دیدگاه مدیران، مربیان، داوران، کارشناسان و کشتی‌گیران، لزوم رعایت معیارهای اخلاقی در محیط مسابقات (با وزن 363/0) در اولویت اول اهمیت قرار دارد. پس از آن نیز لزوم رعایت معیارهای اخلاقی در محیط اجتماعی (با وزن 229/0) در رتبۀ دوم، لزوم رعایت معیارهای اخلاقی در محیط تمرین (با وزن 207/0) در رتبۀ سوم اهمیت و در نهایت لزوم رعایت معیارهای اخلاقی در محیط خانوادگی (با وزن 199/0) در رتبۀ چهارم اهمیت قرار دارند. پیشنهاد می‌شود وزارت ورزش و جوانان و فدراسیون کشتی جمهوری اسلامی ایران معیارهای شناسایی‌شده را در تدوین نظام‌نامۀ اخلاقی مربیان کشتی ایران به‌کار بندند و از طریق انستیتو بین‌المللی کشتی که وظیفۀ آموزش مربیان را دارد، معیارهای اخلاقی را به مربیان سراسر کشور آموزش دهند تا مربیان با وظایف اخلاقی خود آشنا شوند.