تأثیر دوازده هفته رژیم غذایی پرچرب و تمرین ورزشی با شدت متوسط بر مسیر KLF-15 / KLF-3 / فورین / CTRP-12 بافت چربی احشایی رتهای نر
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
2 استاد فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران.
3 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
4 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
چکیده
از جمله فاکتورهای مقابلهکننده با ریسک فاکتورهای متابولیکی، CTRP-12 است. چاقی با تنظیم مثبت فاکتورهای فورین و KLF-3 و تنظیم منفی KLF-15 در مهار CTRP-12 نقش بسزایی دارد. تمرین ورزشی بر پیامرسانی سلولهای چربی تأثیرگذار است. ازاینرو هدف مطالعة حاضر بررسی تأثیر 12 هفته تمرین ورزشی با شدت متوسط (MICT) بر CTRP-12، فورین، KLF-3 و KLF-15 بافت چربی احشایی رتهای نر چاق بود. 15 سر رت نر نژاد ویستار، ابتدا به 2 گروه تغذیه با غذای پرچرب (10 سر) و تغذیه با غذای استاندارد (5 سر) تقسیم شدند. پس از 12 هفته، مجدداً گروه تغذیه با غذای پرچرب به دو گروه MICT و HFD تقسیم شدند. برنامة تمرینی به مدت 12 هفته، 5 جلسه در هفته و با شدت 50-60 درصد حداکثر سرعت اجرا شد. مقادیر متغیرها به روش الایزا اندازهگیری شد. تجزیهوتحلیل دادهها با آزمون آماری ANOVA و نرمافزار پریزم 5 انجام گرفت. نتایج مطالعة حاضر نشان داد که HFD سبب افزایش معنادار مقادیر فورین و KLF-3 بافت چربی احشایی شد (05/0P≤). 12 هفته تمرین MICT سبب کاهش معنادار مقادیر فورین، KLF-3 و افزایش معنادار KLF-15 نسبت به گروه HFD شد (05/0P≤). تغییرات CTRP-12 بین گروههای مختلف معنادار نبود (386/0F=1.032 , P=). 12 هفته MICT مجزا از تغییرات CTRP-12، در کاهش ریسک فاکتورهای سلولی مضر بافت چربی (فورین و KLF-3) و افزایش فاکتورهای مفید بافت چربی (KLF-15) مؤثر است. ازاینرو پیشنهاد میشود افراد در معرض چاقی برای سازگاری بهتر سلولی، به تمرینات ورزشی با مدت زمان طولانیتر رو بیاورند.