تأثیر یک جلسه تمرین شدید پس از مصرف چهار هفته مکمل Q10 بر سطح IL10، CRP و برخی فاکتورهای عملکردی در دختران هندبالیست نخبه

نویسندگان

1 کارشناس ارشد،گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی،واحد اصفهان(خوراسگان)،اصفهان ایران

2 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران

3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

doi
چکیده

  ورزش‌های شدید و طولانی‌مدت ممکن است سبب آسیب‌های عضلانی و بافتی به‌همراه التهاب شود. به همین منظور در پژوهش حاضر اثر حاد یک جلسه تمرین شدید پس از مصرف 4 هفته مکمل Q10 بر سطح IL10، CRP و برخی فاکتورهای عملکردی در دختران هندبالیست بررسی شد. 20 نفر از بازیکنان نوجوان هندبال باشگاه فرهنگی ورزشی ذوب‌آهن، به‌صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی ساده در دو گروه تمرین-دارونما و تمرین-مکمل یاری 10نفره قرار گرفتند. آزمودنی‌ها طی پروتکل 4 هفته‌ای در تمرینات هندبال شرکت کردند. در هر مرحله از تمرین شدید، یک مسابقۀ رسمی هندبال اجرا شد. گروه مکمل به مدت 4 هفته و روزانه 100 میلی‌گرم مکمل Q10 مصرف کردند. چهار مرحله خون‌گیری شامل قبل از تمرین شدید، بلافاصله بعد از تمرین شدید، بعد از پایان دورۀ مکمل‌گیری Q10 و بلافاصله بعد از تمرین شدید دوم و 24 ساعت بعد از تمرین شدید دوم به مقدار 5 سی‌سی نمونه خون از ورید پیش‌قدامی گرفته شد. حداکثر اکسیژن مصرفی با آزمون شاتل ران و توان بی‌هوازی از طریق آزمون رست اندازه‌گیری شد. به‌منظور تحلیل داده‌ها از آزمون اندازه‌های تکراری استفاده شد. سطح معنا‌داری 05/ P≤ در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد، مصرف مکمل Q10 و تمرین تفاوت معناداری را در سطوح اینترلوکین 10 و CRP در سه مرحله نمونه‌گیری خونی بین دو گروه مکمل و دارونما ایجاد نکرد (05/0P≥). همچنین در بین آزمون‌های عملکردی دوی 20 متر، چابکی سیمو و vo2max بین دو گروه مکمل و دارونما  مراحل مختلف تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0 P≥). نتایج نشان داد که یک جلسه تمرین شدید و مصرف 4 هفته مکمل Q10 بر سطح IL-10 و CRP دختران هندبالیست نخبه تأثیر معنا‌داری ندارد، اما در عملکرد آزمون دوی سرعت 20 متر تأثیر معنا‌دار است.