رویکرد پیشگیرانه و درمانی حمام در طب ایرانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه تاریخ دانشگاه اصفهان
2 استادیار دانشگاه اصفهان
3 استاد گروه تاریخ دانشگاه اصفهان
4 استادیار گروه تاریخ پزشکی، دانشکدۀ طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
doi
10.22059/jihs.2019.283645.371491چکیده
حمام علاوه بر اینکه مکانی برای نظافت و تطهیر است، با توجه به ظرفیتها و ویژگیهای خود، کارکردهای درمانی در طب ایرانی دارد. در این نوشته به دنبال آن هستیم که با استفاده از منابع معتبر به این پرسش پاسخ دهیم که حمام چه کارکردهای درمانی داشته است. یافتههای پژوهش حکایت از آن دارد که در تاریخ طب در دو حوزۀ پیشگیری و درمان به حمام توصیه میشده است. آنچه این پژوهش بر آن تأکید دارد این است که حمام و انواع روشهای آن باعث بهبود کیفیت سلامتی افراد میشود. حمام برای درمان بیماریهای مختلف از جمله انواع تب، بیماریهای زنان، بیماریهای چشم، درمان سکته و جز آن به کار میرفته است. نگاهی به نتایج این پژوهش نشان میدهد که حکمای ایرانی معتقد بودند که حمام هم به منظور پیشگیری و حفظ تعادل مزاج توصیه میشده است و هم به عنوان یک روش درمانی تجویز میشده است