کاربرد عصاره های متانولی آویشن، اسپند، زیره ی سبز و چای کوهی در کنترل Fusarium culmorum و F. graminearum در شرایط آزمایشگاهی و گلخانه ای

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد گروه گیاه پزشکی واحد تبریز دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

2 استادیار، گروه گیاه پزشکی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

3 گروه گیاهپزشکی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران.

doi
چکیده

چکیدهقارچ­های Fusarium culmorum و F. graminearum  از مهم‎ترین عوامل بیماری­زای غلات هستند که خسارت­های کمی و کیفی به گندم وارد می­آورند. با توجه به خطرات زیست محیطی کاربرد ترکیبات شیمیایی، استفاده از روش­های جایگزین در مدیریت این بیمارگرها از ضرورت برخوردار می‌باشد. در این تحقیق اثر عصاره‎های متانولی آویشن، اسپند، زیره­ی سبز و چای کوهی در مهار رشد این دو بیمارگر  در غلظت­های 250، 500، 750 و 1000  پی‌پی‌ام در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. نتایج نشان داد که از بین تمامی عصاره­های مورد آزمایش، عصاره­ی متانولی آویشن در غلظت 1000 پی­پی­ام با 25/81 درصد بازدارندگی از رشد میسلیومی، موثرترین تیمار علیه F. culmorumبود. عصاره­ی متانولی اسپند نیز در غلظت 1000 پی­پی­ام  با 3/82 درصد بازدارندگی، دارای بیشترین اثر بر رشد میسلیومی F. graminearumبود. عصاره­ی آویشن کمترین حداقل غلظت بازدارندگی (یک میلی­گرم بر میلی­لیتر) و کمترین حداقل غلظت کشندگی (دو میلی­گرم بر میلی­لیتر) علیه قارچ F. culmorum را داشت. عصاره­ی اسپند نیز دارای کمترین حداقل غلظت بازدارندگی (78/0 میلی­گرم بر میلی­لیتر) و کمترین حداقل غلظت کشندگی (56/1 میلی­گرم بر میلی­لیتر) علیه قارچ F. graminearum بود. عصاره­های متانولی آویشن و اسپند، در شرایط گلخانه‎ای نیز موجب افزایش وزن تر و خشک ریشه‌ها و ساقه‎های گندم در مقایسه با گیاهان شاهد شدند.