نقش واسطه ای مربیگری مدیران در روابط بین سرمایه گذاری سازمانی در سرمایه اجتماعی، عملکرد شغلی و رفتار شهروندی کارکنان

نویسندگان

1 استادیار،گروه علوم تربیتی، موسسه آموزش عالی ادیب مازند ران، ساری، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی ادیب مازندران، ساری، ایران

3 کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران

doi
10.22034/fakh.2025.519103.1729
چکیده

مربی‎گری به‌عنوان راهبردی اثربخش در توسعه‌ی سازمان و راهی موفق برای توسعه‌ی مدیران و رهبران در سازمان‎ها شناخته می‌شود و می‎تواند به توسعه و پیشرفت شخصی کارکنان و مزیت رقابتی سازمان منجر ‎گردد. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه‎ای مربی‎گری مدیران در ارتباط با سرمایه‎گذاری سازمانی در سرمایه‌ی اجتماعی، عملکرد شغلی و رفتار شهروندی کارکنان اداره‌ی کل ورزش و جوانان استان خراسان شمالی است که در قالب یک مدل علّی مورد بررسی قرار گرفته است. جامعه‌ی آماری شامل کلیه‌ی کارکنان اداره‌ی‌ کل ورزش و جوانان به تعداد160 نفر است که به روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 113 نفر مشارکت داشته‌اند. برای گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه‌ی الینگر و همکاران (2013) استفاده شد. بعد از تأیید روایی توسط متخصصین، به منظور تعیین پایایی، از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که 86/0 به دست آمد که نشان‌دهنده‌ی اعتبار و پایایی بالای پرسش‌نامه است. تجزیه و تحلیل فرضیه‌های تحقیق از طریق آمار توصیفی و استنباطی با روش مدل ساختاری به کمک نرم‌افزار Spss نسخه‌ی 19 و Lisrel8.8 انجام شد. یافته‌ها در مدل معادلات ساختاری نشان می‌دهد بین سرمایه‎گذاری سازمانی در سرمایه‌ی اجتماعی با مربی‎گری کارکنان، عملکرد شغلی و رفتار شهروندی رابطه‌ی مثبت و معناداری وجود دارد (05/0< P-value). از طرفی، بین مربی‎گری مدیران و عملکرد شغلی رابطه‌ی مثبت و معنادار (05/0< P-value) به دست آمد. علاوه‌بر‌این، سرمایه‎گذاری سازمانی در سرمایه‌ی اجتماعی با عملکرد شغلی و رفتار شهروندی با نقش میانجی مربی‎گری مدیران رابطه‌ی مثبت و معناداری دارد. به عبارت دیگر، می‎توان گفت که مربی‎گری مدیران روابط بین سرمایه‎گذاری سازمانی در سرمایه‌ی اجتماعی و عملکرد شغلی و رفتار شهروندی کارکنان را واسطه‎گری می‎کند.