مقایسه بین میزان تأثیر پارامترهای تبخیر و تعرق مرجع و رطوبت نسبی روی وقوع آتشسوزی در جنگلهای زاگرس (مطالعه موردی: استان خوزستان)
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
2 دانشیار، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
3 دانشیار، گروه محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
4 دانشیار، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22092/ijfrpr.2015.13248چکیده
این تحقیق در ناحیه رویشی زاگرس در استان خوزستان با هدف مقایسه بین میزان تأثیر پارامترهای تبخیر و تعرق مرجع و رطوبت نسبی بر احتمال وقوع آتشسوزی انجام شد. دادههای ماهانه تبخیر و تعرق و رطوبت نسبی برای تهیه نقشه مربوطه تهیه شد. پس از تهیه نقشه پتانسیل خطر، استانداردسازی و طبقهبندی آن براساس روشهای متداول برای هر دو پارامتر انحام شد. نتایج نشان داد از نظر پارامتر تبخیر و تعرق مرجع، 8/16 درصد از مساحت منطقه دارای خطر بسیار زیاد میباشد و 7/21 درصد از منطقه در معرض خطر زیاد نسبت به وقوع آتشسوزی است. در حالی که پتانسیل خطر وقوع آتشسوزی نسبت به نقشه پارامتر رطوبت نسبی نشان داد که در مجموع حدود 5/44 درصد از سطح کل منطقه دارای پتانسیل خطر زیاد نسبت به وقوع آتشسوزی میباشد. آزمون کارایی نقشه پهنهبندی خطر آتشسوزی با استفاده از مناطق آتشسوزی شده انجام شد. نتایج نشان داد که کارایی نقشه پهنهبندی خطر آتشسوزی بر اساس رطوبت نسبی ارائه شده در ارزیابی خطر وقوع آتشسوزی دقت بالاتری از تبخیر و تعرق مرجع دارد. بنابراین پیشنهاد میشود در مطالعات بعدی و برای نواحی با شرایط مشابه با جنگلهای زاگرس بجای استفاده از نقشه تبخیر و تعرق مرجع که تهیه آن نیاز به صرف زمان بیشتری دارد، از نقشه رطوبت نسبی استفاده شود.