بررسی تغییرات مکانی و پهنهبندی آلودگی جنگل به گونه نیمهانگلی موخور (Loranthus europaeus) در جنگلهای زاگرس (مطالعه موردی: ایلام)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، گروه جنگلداری، تهران، ایران
2 استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، گروه جنگلداری، تهران، ایران
3 استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، گروه جنگلداری، تهران، ایران
4 دانشیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، ایران
doi
10.22092/ijfrpr.2015.13250چکیده
یکی از عوامل تهدیدکننده جنگلهای زاگرس وجود گونه نیمهانگلی موخور (Loranthus europaeus) است که پهنهبندی و بررسی تغییرات مکانی آن بهمنظور مدیریت آن در این عرصه مهم است. بدینمنظور منطقه حفاظت شده کوه منجل به دلیل حضور چشمگیر موخور با شدتهای متفاوت و عدم انجام پاکسازی با مساحت 37 هکتار، در استان ایلام انتخاب و مختصات تمامی گونههای موجود به همراه نوع گونه و شدت آلودگی و سایر مشخصات در 27 ترانسکت 320 متری ثبت گردید. در مجموع مشخصات 541 پایه درختی و درختچهای بررسی گردید. نتایج حاصل از نمونهبرداری حکایت از آلودگی 78 درصدی منطقه جنگلی به گونه موخور داشت. نتایج بررسی ساختار مکانی گسترش موخور با استفاده از روش واریوگرافی در زمین آمار حکایت از وجود ساختار مکانی قوی (89%) بوده و بدین معناست که در منطقه مورد مطالعه نحوه پراکنش موخور وابسته به مکان و دارای کانون آلودگی است. شعاع کانون آلودگی در این بررسی 206 متر تعیین شد. بهمنظور پهنهبندی گسترش موخور در منطقه مورد مطالعه از روشهای کریجینگ و IDW (وزندهی بر اساس عکس فاصله) استفاده شد. با توجه به پایین بودن مقدار خطای میانگین هر دو روش، نتیجه گرفته شد که روش ترانسکت بهمنظور نمونهبرداری با فاصله 137 متر (دو سوم دامنه تأثیر 206 متری بهمنظور اطمینان بیشتر) و روش کریجینگ به دلیل دقت مناسب و قابل قبول و تعیین فاصله کانون آلودگی در عرصههای مشابه واقع در رویشگاه زاگرس میتواند با صرف زمان و هزینه کمتر در کنترل و پایش این تهدید مفید باشد.