طراحی مدل ارتقای قابلیتهای نوآوری سازمانی با رویکرد تابآوری سازمانی در شرکتهای دانش بنیان
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2 گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
3 گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
doi
10.48308/jpap.2021.102302چکیده
هدف: مطالعه حاضر با هدف طراحی مدل ارتقای قابلیتهای نوآوری سازمانی با رویکرد تابآوری سازمانی در شرکتهای دانش بنیان مشهد طی 18 ماه بین سالهای 1397-1399 انجام شده است.طراحی/ روششناسی/ رویکرد: این پژوهش از نظر هدف جزو پژوهشهای کاربردی، از نظر نوع، ترکیبی (کیفی و کمی) و از نظر روش، توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری بخش کیفی 25 نفر از خبرگان در رشتههای مرتبط و جامعه آماری بخش کمی مدیران و کارشناسان ارشد شاغل در شرکتهای دانش بنیان مشهد به تعداد 650 نفر بود که 240 نفر بعنوان نمونه آماری انتخاب شدند. نمونه گیری بخش کیفی به روش هدفمند و در بخش کمی روش نمونه گیری تصادفی ساده بود. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه بود. برای آزمون فرضیههای پژوهش از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد.یافتههای پژوهش: یافتهها حاکی از آن است که ابعاد قابلیت نوآوری سازمانی در مسیر تأثیر بر تاب آوری سازمانی به این ترتیب اثرگذار بودند: بعد فردی (0.287)، بعد ساختاری (0.189)، بعد عملیاتی (0.130)، بعد نوآوری (0.126)، بعد تکنولوژی (0.111)، بعد سازمانی (0.117) و بعد محیطی (0.095).محدودیتها و پیامدها: عدم کنترل و بررسی نقش سایر عوامل تأثیر گذار بر مدل ارتقای قابلیتهای نوآوری سازمانی با رویکرد تاب آوری سازمانی در شرکتهای دانش بنیان محدودیت این تحقیق محسوب میگردد. برای پژوهشهای آینده باید نقش متغیرهای میانجی بهطور دقیق بررسی شوند تا دیگر روابط میان متغیرها هر چه شفافتر و جامعتر شناخته شود.پیامدهای عملی: با داشتن قابلیتهای نوآوری سازمانی، شرکتهای دانش بنیان میتوانند فرصتهای محیطی را تشخیص داده و تاب آوری سازمانی را افزایش دهند.ابتکار یا ارزش مقاله: در این پژوهش تأثیر قابلیتهای نوآوری سازمانی بر تاب آوری سازمانی در شرکتهای دانش بنیان بررسی میشود.واژگان کلیدیقابلیتهای نوآوری سازمانی، تاب آوری سازمانی، شرکتهای دانش بنیان.