بررسی فراوانی قارچ‌های ماکروسکوپی عامل پوسیدگی چوب روی درختان ممرز (Carpinus betulus L.) (جنگل خیرود نوشهر)

نویسندگان

1 نویسنده مسئول، دانشجوی دکترای جنگل‌شناسی و اکولوژی جنگل، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

2 استاد، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

3 استادیار، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

4 استادیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور

doi
10.22092/ijfrpr.2014.106538
چکیده

     ممرز (Carpinus betulus L.)فراوان­ترین درخت جنگل­های شمال ایران می­باشد. هدف این پژوهش بررسی فراوانی قارچ­های ماکروسکوپی عامل پوسیدگی روی اندام‌های هوایی درخت ممرز و شناسایی قارچ­های ماکروسکوپی عامل پوسیدگی آن است. در این تحقیق جنگل آموزشی و پژوهشی دانشگاه تهران در خیرود نوشهر انتخاب و بعد از انجام جنگل‌گردشی، نمونه­برداری در فصول تابستان و پاییز طی چندین برداشت در قطعه‌های 110، 207 و 311 به­ترتیب در بخش­های پاتم، نم­خانه و گرازبن این جنگل، آماربرداری صددرصد از کلیه درختان ممرز قارچ­زده انجام گردید. درمجموع در این سه قطعه 48 درخت ممرز سرپا مورد بررسی قرار گرفت و 15 گونه از قارچ­های ماکروسکوپی عامل پوسیدگی ممرز شناسایی گردید. همچنین گونه و جنس های  Armillaria mellea, Hypholoma fasciculare, Crepidotus sp., Pluteus sp., Coprinus sp., Ganoderma applanatum برای اولین بار روی ممرز از ایران گزارش شد. نتایج این بررسی نشان داد که موقعیت یا محل استقرار قارچ­های ماکروسکوپی روی درختان ممرز در سطح 1% معنی‌دار بوده است ولی با آشکوب­بندی جنگل، قطر برابر سینه درختان، تقارن تاج و شاخه­دوانی رابطه معنی­داری نداشته است؛ به‌طوری‌که بیشترین فراوانی قارچ­های ماکروسکوپی به‌ترتیب روی تنه درختان، آشکوب میانی، کلاسه قطری بیشتر از 80 سانتی­متر، تاج نامتقارن و پرشاخه بوده است. بنابراین با توجه به اهمیت قارچ­های ماکروسکوپی باید در مدیریت جنگل، شیوه­های جنگل‌شناسی طوری لحاظ گردد که به حفظ این عناصر با ارزش توجه شود.