مدل پارادایمی گذران اوقات فراغت دانشجویان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی دانشگاه مازندران، مازندران، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت ورزشی دانشگاه مازندران، مازندران، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
امروزه نحوۀ استفاده از اوقات فراغت و برنامهریزی برای آن از معیارهای اصلی توسعهیافتگی جوامع است. این پژوهش با هدف تدوین الگوی اوقات فراغت دانشجویان انجام گرفت. پژوهش از نوع پژوهشهای کیفی با رویکرد تئوری زمینهای است. برای جمعآوری دادهها از مصاحبۀ عمیق با متخصصان اوقات فراغت استفاده شد. نمونهها بهصورت هدفمند و با روش زنجیرهای متوالی (تا کفایت نظری دادهها) انتخاب شدند. از تحلیل تفسیری با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی برای تحلیل محتوای مصاحبهها استفاده شد. روایی مصاحبهها از طریق مرور و اصلاح یافتهها و پایایی مصاحبهها نیز با استفاده از حسابرسی فرایند و توافق درونموضوعی (86/0) تأیید شد. تحلیل محتوای مصاحبهها به شناسایی 62 مفهوم کلیدی منجر شد که در 8 مقوله تجمیع شد. با درنظر گرفتن فعالیتهای فراغتی بهعنوان مقولۀ محوری، شش عامل شامل پیشرانهها، عوامل فردی، عوامل محیطی و اجتماعی، عوامل دولتی، عوامل مدیریتی و چالشها بر انتخاب فعالیتهای فراغتی تأثیر میگذراند. اوقات فراغت و نحوۀ گذران آن متأثر از عوامل مختلفی است. برای بهبود فعالیتهای فراغتی دانشجویان باید عوامل فردی، پیشرانهها، عوامل اجتماعی و محیطی، عوامل دولتی، عوامل مدیریتی و چالشهای موجود را مورد توجه قرار داد.
