تسری موافقت‌نامه داوری به اشخاص ثالث بر مبنای نظریه استاپل

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشکده حقوق دانشگاه تهران

2 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس

doi
10.22106/jlj.2017.30580
چکیده

حقوق­دانان، به طور سنتی و با تکیه بر اصل نسبی بودن قراردادها، اعتقاد به عدم گسترش آثار موافقت­نامه­ داوری به اشخاص ثالث دارند. این در حالی است که در بسیاری از داوری­های بین­المللی، نظریات متنوع و گوناگونی جهت پذیرش توسعه­ قلمرو شخصی صلاحیت داوری به اشخاصی که موافقت­نامه­ داوری را امضا ننموده­اند، مشاهده می­شود. قاعده­ استاپل به عنوان عنصر اصلی تشکیل‌دهنده­­ «نظریه­ استاپل در توسعه­ قلمرو داوری»، به عنوان یکی از مشهورترین قواعد حقوقی نظام حقوق عرفی، سال­ها است که در عرصه­­ داوری نیز نمود پیدا کرده است. با وجود اهمیت قاعده­ استاپل و نفوذ آن در داوری­های بین­المللی، در آثار حقوقی داخلی کمتر به ماهیت و آثار این قاعده پرداخته شده است. آشنایی بیشتر با مبانی این قاعده­ فراگیر عرفی برای علاقمندان به حقوق داوری ضروری و مفید است.