تغییرات فورین، CTRP-12، TNF-α و پروفایل لیپیدی به هشت هفته تمرین هوازی تناوبی و مقاومتی در زنان دیابتی نوع دو

نویسندگان

1 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

2 استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

3 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

doi
چکیده

  استراتژی‌های کنترل فورین، فاکتورهای التهابی و همچنین افزایش مقادیر CTRP-12، در پیشگیری و درمان اختلالات متابولیکی مرتبط با چاقی و دیابت مؤثر است. از جمله استراتژی‌های مؤثر، تمرین ورزشی است. ازاین‌رو هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرین هوازی تناوبی و مقاومتی بر مقادیر فورین، CTRP-12، TNF-α و پروفایل لیپیدی در زنان دیابتی نوع دو بود. 30 زن دیابتی (09/5 ± 9/51 سال)، به‌طور تصادفی به دو گروه تمرین (هوازی تناوبی و مقاومتی) و یک گروه کنترل تقسیم شدند. گروه‌های تمرین به مدت 8 هفته و 3 جلسه در هفته تمرین ورزشی هوازی تناوبی و مقاومتی را انجام دادند. مقادیر فورین، CTRP-12، TNF-α و پروفایل لیپیدی با استفاده از کیت به روش ELISA اندازه‌گیری شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون آماری ANCOVA در سطح معناداری 05/0 >P استفاده شد. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که در متغیر فورین (046/0 P =، 472/3= F) و CTRP-12 (016/0 P =، 893/4= F) بین گروه‌های پژوهش پس از 8 هفته مداخله تفاوت معنا‌داری وجود داشت. نتایج آزمون تعقیبی LSD نشان داد، تمرین مقاومتی نسبت به گروه کنترل موجب کاهش معنا‌دار فورین (020/0 P =) و افزایش معنا‌دار CTRP-12 (004/0 P =) شد. این در حالی بود که معنا‌داری TNF-a تأیید نشد (055/0 P =، 245/3= F). به‌نظر می‌رسد تغییرات CTRP-12 با تمرین مقاومتی در نمونۀ دیابتی به مقدار بیشتر تحت تأثیر فورین و به مقدار کمتر تحت تأثیر آدیپوکاین التهابی TNF-α قرار می‌گیرد، که این مسیر مقاومت به انسولین را نیز کنترل می‌کند.