فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

  ست‌های وامانده‌ساز قدرت و استقامت عضلانی را به‌سرعت بهبود می‌بخشند. ست‌های خوشه‌ای در توسعة بیشینة قدرت و توان کارایی زیادی دارند. تحقیق حاضر با متعادل کردن شاخص حجم و شدت در دو شیوة فعالیت مقاومتی ست‌های وامانده‌ساز و ست‌های خوشه‌ای، پاسخ‌های تروپونین قلبی نوع I با حساسیت بالا (hscTnI)، پپتید ناتریوتیک نوع B (Nt-proBNP)، میزان درک فشار (RPE) و ضربان قلب را بررسی می‌کند. 12 ورزشکار مرد با میانگین سنی 48/2± 16/22 سال داوطلبانه دو نوع پروتکل تمرینی ست‌های وامانده‌ساز و خوشه‌ای را با طرح پیش‌آزمون و پایش 30 دقیقه، 4، 12 و 24 ساعت بعد را مجزا اجرا کردند. هر دو نوع پروتکل شامل 9 حرکت در دامنة شدت (RM10-8) و حجم‌های تمرینی برابر بود. برای ست‌های وامانده‌ساز در سه دور 8 تا 10 تکرار و ست‌های خوشه‌ای 9 دور 2  الی 3 تکرار اجرا شد. در پایش حین تمرین میانگین ضربان قلب دور سوم نسبت به دوم در هر دو شیوة فعالیت کاهش داشت (05/0P<). تنها در دور اول مقدار RPE در شیوة ست‌های خوشه‌ای در مقایسه با وامانده‌ساز با اندازة اثر (60/1=d) کمتر بود (001/0P=). در پایش 24 ساعت بعد از مداخلة میانگین hscTnI در هر دو شیوة ست‌های وامانده‌ساز (07/2=d) و خوشه‌ای (61/1=d) افزایش داشت (05/0P<). در پایش 24 ساعت بعد میانگین Nt-proBNP در ست‌های وامانده‌ساز نسبت به تمامی مراحل پایش افزایش داشت، در ست‌های خوشه‌ای این افزایش در مقایسه با سطوح پایه و 30 دقیقه بعد از فعالیت مشاهده شد (05/0P<).در شرایطی که دو شیوة ست‌های وامانده‌ساز و خوشه‌ای دقیق متوازن شوند، تأثیرات ناشی از مداخلة آنها بر روی نشانگرهای آسیب عضلة قلب نزدیک به هم خواهند بود، جدا از اینکه از چه نوع شیوه‌ای در برنامة تمرینی استفاده شده، بیشترین تأثیر تحرک تمرینی از جانب حجم کلی تمرین است.